ἀπόστροφος
ἀπόστροφος, turned away
ἀπό-στροφος, ον,
- turned away, averted, ἀποστρόφους αὐγὰς ἀπείρξω S. Aj. 69: turned away from, c. gen., σελήνης Man. 1.57: also c. dat., δισσοῖς σελάεσσιν ἀ. οἶμον ἰοῦσα Id. 6.127. Adv. -φως Lyd. Ost. 15.
- b Astrol., not conjoined, Vett.Val. 53.24, etc.
- 2 to be turned from, dreadful, epith. of the Erinyes, Orph. H. 70.8.
- II as Subst., ἀπό-στροφος, ἡ, apostrophe, Sch.D.T. p.135H., etc.; mark of elision, EM 638.19, etc.
- 2 turning away of chorus from stage in Comic parabasis, Platon. Diff.Com. 8.
I
1 apartado a otro lado, desviado
ἀποστρόφους αὐγὰς ἀπείρξω
• c. gen.
σελήνης
• c. dat.
δισσοῖς σελάεσσιν ἀπότροφον οἶμον
2 astrol. carente de conjunción de la luna, Vett.Val.53.5.
II que aparta, que aleja de ahí fig. horrible, aterrador epít. de las Erinis, Orph.H.70.8.
III adv. -ως desviadamente
ὅταν δὲ ἀ. ἀνίσχῃ ὁ κομήτης
1 vuelta del coro hacia el público en la parábasis de la comedia
ἀπόστροφον ἐποιεῖτο πρὸς τὸν δῆμον
2 ret. apóstrofe Sch.D.T.135.15.
3 gram. apóstrofo, signo de elisión Diom.435.16, Priscian.520.11, Donat.372.9, Isid.Etym.1.19.8, EM 638.19G.
ἀπόστροφος, ος, ον :
1 qui se détourne, Soph. Aj. 69 ||
2 dont on se détourne, redoutable, odieux, Orph. H. 70, 8 ||
3 ἡ ἀπ. t. de gr. apostrophe, signe d’élision, EM. 638, 19 ; Drac. 157, 23 ; Arc. 189, 4 ; Porph. Pros. 107, 115, etc.
Étym. ἀποστρέφω.
1. afgewend:
2. weggemoffeld (uitgang)
ἀπόστροφος, 1) abgewandt, ὀμμάτων ἀποστρόφους αὐγὰς ἀπείρξω Soph. Aj. 69.
2) wovon man sich abwendet, fürchterlich, die Furien, Orph. H. 70.8.
3) Bei Gramm. ἡ ἀπόστροφος, der Apostroph.
2) wovon man sich abwendet, fürchterlich, die Furien, Orph. H. 70.8.
3) Bei Gramm. ἡ ἀπόστροφος, der Apostroph.
ἀπόστροφος
ἀποστρέφομαι
- turned away, Soph.