Logeion | ἀποστρέφω

ἀπο-στρέφω, Dor. aor. ἀποστράψαι SIG 244 ii 16 (Delph.); Ion. aor. ἀποστρέψασκε Il. 22.197, etc.: pf. ἀπέστροφα LXX 1 Ki. 6.21:—Pass. and Med., fut. -στρέψομαι X. Cyr. 5.5.36, Plu. E apud Delph. 2.387c: aor. -εστράφην [ᾰ], S. OC 1272, etc.; later -εστρεψάμην LXX Ho. 8.3, prob. in Ar. Nu. 776: fut. -στρᾰφήσομαι LXX Nu. 25.4, al.: pf. -έστραμμαι Hdt. 1.166, etc.: Ion. 3 pl. plpf. -εστράφατο ibid.; -έστρεμμαι PSI 4.392.11 (iii B.C.): —

turn back: hence, either turn to flight, ὄφρʼ . . Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν Il. 15.62, etc., cf. Hdt. 8.94; or turn back from flight, X. Cyr. 4.3.1; send home again, Th. 4.97, 5.75; ῥῆμα bring back word, LXX 4 Ki. 22.9; ἀποστρέψαντε πόδας καὶ χεῖρας having twisted back the hands and feet so as to bind them, Od. 22.173, 190, cf. S. OT 1154; τὸν ὦμον Ar. Eq. 263; ἀποστρέφετε τὰς χεῖρας αὐτῶν, ὦ Σκύθαι Ar. Lys. 455; ἀ. τὸν αὐχένα Hdt. 4.188; guide back again, ἀποστρέψαντες ἔβαν νέας Od. 3.162; ἴχνιʼ ἀποστρέψας having turned the steps of the oxen backwards so as to make it appear that they had gone the other way, h.Merc. 76; turn away, avert, αὐχένʼ ἀποστρέψας Thgn. 858; ἀπέστρεψʼ ἔμπαλιν παρηΐδα E. Med. 1148; but τὸ πρόσωπον πρός τινα Plu. Publ. 6; bring back, recall, ἐξ ἰσθμοῦ X. An. 2.6.3; φῶτας ἀπέστρεψεν Περσεφόνης θαλάμων [Emp.] 156.4.
- - 2 turn away or aside, divert, v.l. in Th. 4.80, etc.; ὕδατα cut off water from a besieged town, Ph. Bel. 97.4; τὸν Κάϋστρον SIG 839.14 (Ephesus); τὸν πόλεμον ἐς Μακεδονίαν Arr. An. 2.1.1; avert a danger, an evil, etc., πῆμʼ ἀ. νόσου A. Ag. 850 (Porson); prevent, Dsc. 2.136; rebut, δίκην Ar. Nu. 776 (v. supr.); ἀ. τύχην μὴ οὐ γενέσθαι Antipho 6.15 codd.; ἀ. εἰς τοὐναντίον τοὺς λόγους Pl. Sph. 239d; τὰς πράξεις εἰς τοὺς ἀντιδίκους Arist. Rh.Al. 1442b6.
  - 3 ἀ. τινά τινος dissuade from, X. Eq.Mag. 1.12; τινὰ ἀπὸ τοῦ λήμματος Din. 2.23; πότων ἀ. τοὺς στομάχους D.H. Dem. 15.
- II as if intr. (sc. ἑαυτόν, ἵππον, ναῦν, etc.), turn back, Th. 6.65; ἀ. ὀπίσω Hdt. 4.43; ἀ. πάλιν S. OC 1403.
- - 2 turn away or aside, Hdt. 8.87; of a river, Id. 4.52; τἀναντία ἀ. X. HG 3.4.12.
B Pass., to be turned back, ἀπεστράφθαι τοὺς ἐμβόλους, of ships, to have their beaks bent back, Hdt. 1.166; ἀποστραφῆναι . . τὼ πόδε to have oneʼs feet twisted, Ar. Pax 279; τρίχες ἀπεστραμμέναι close-curled, Arist. Phgn. 809b26.
- II Med. and Pass., turn oneself from or away, ἀπεστραμμέναι ἀπʼ ἀλλήλων Id. HA 611a6; ἀπεστραμμένοι back to back, Apollod. Poliorc. 145.2: esp.,
- - 1 turn oneʼs face away from, abandon, c. acc., Phoc. 2, Sallust. 3; ἐχθροῦ ἀξίωσιν Epicur. Fr. 215; μή μʼ ἀποστραφῇς S. OC 1272; μή μʼ ἀποστρέφου E. IT 801, cf. Ar. Pax 683, X. Cyr. 5.5.36, PSI l.c.; τὸ θεῖον ῥᾳδίως ἀπεστράφης E. Supp. 159: also c. gen., ἄψορρος οἴκων τῶνδʼ ἀποστραφείς S. OT 431: c. dat., ἀστεφανώτοισι ἀπυστρέφονται Sapph. 78: abs., μὴ πρὸς θεῶν . . ἀποστραφῇς S. OT 326; ἀπεστραμμένοι λόγοι hostile words, Hdt. 7.160; τὴν διάνοιαν ἀποστρέφεσθαι to be alienated, Phld. Lib. p.80.
  - 2 turn oneself about, X. Cyr. 1.4.25; ἅρματα ἀπεστραμμένα ὥσπερ εἰς φυγήν ib. 6.2.17; ἀποστραφῆναι λυγιζόμενος escape by wriggling, Pl. R. 405c.
  - 3 ἀποστραφῆναί τινος fall off from one, desert him, X. HG 4.8.4.

A tr.

I en cont. que indican vuelta al punto de partida, c. ac. de pers. u objetos móviles hacer volver, hacer regresar τοὺς ξυμμάχους Th.5.75, αὐτόν Th.4.97, ἁμάξας X.Cyr.4.3.1

• c. ac. y gen. o prep. más gen. φῶτας ἀπέστρεψεν Φερσεφόνης ἀδύτων Emp.B 156.4, ἔφοροι ... ἀποστρέφειν αὐτὸν ἐπειρῶντο ἐξ Ἰσθμοῦ X.An.2.6.3

• fig. ἐν τῷ ἀποστρέφειν ἕκαστον ἀπὸ τῶν πονηριῶν ὑμῶν en el hacer que cada uno de vosotros regrese de sus maldades e.d. se convierta, Act.Ap.3.26

• c. εἰς más ac. τὴν θύραν ... εἰς τὸ αὑτοῦ μέρος PEnteux.66re.9 (III a.C.), τὴν μάχαιραν ... εἰς τὸν τόπον αὐτῆς Eu.Matt.26.52 fig. ψυχὴν ... ἀπολλυμένην ... εἰς τὸ σωθῆναι 2Ep.Clem.15.1.

II

1 volver hacia atrás, poner atrás, torcer en gener., miembros y partes del cuerpo ἀποστρέψαντε πόδας καὶ χεῖρας Od.22.173, cf. 190, S.OT 1154, Ar.Lys.455, Call.Del.323, ἴχνι' ἀποστρέψας h.Merc.76, αὐχέν' ἀποστρέψας οὐδ' ἐσορᾶν ἐθέλει Thgn.858, ἔμπαλιν παρηίδα E.Med.1148, τὸ πρόσωπον Plu.Publ.6, cf. D.C.49.1.2, tb. en v. med. αὐτῆς ... ἀποστρεφομένης τὼ χεῖρε D.47.59

• volver, retorcer τὸν ὦμον Ar.Eq.263, ἀποστρέφουσι τὸν αὐχένα de una víctima, Hdt.4.188

• en v. pas. οὐ τρίχες ... ἀπεστραμμέναι cabellos no rizados Arist.Phgn.809^b25

• darse la vuelta ἀποστρέψαντες ἔβαν νέας Od.3.162

• fig. revolucionar τὸν ἄνθρωπον τοῦτον ὡς ἀποστρέφοντα τὸν λάον (me presentáis) a este hombre como revolucionador del pueblo, Eu.Luc.23.14.

2 en gener., c. ac. de pers. o abstr. apartar, alejar πῆμα ἀποστρέψαι νόσου A.A.850, τὰ δεινά D.H.10.2 (cód.)

• c. ac. y gen. separat. ἀπ' ἐμοῦ ... νόσον BGU 955.1 (IV d.C.)

• en v. med. c. doble ac. ὃν ἀπεστρέφετο τὰς ὄψεις αὐτοῦ del que había apartado sus ojos Eus.Alex.Serm.M.86.445B

• en cont. bélicos o de oposición hacer huir, poner en fuga Ἀχαιούς Il.15.62, τὰς νέας ἐς φυγήν Hdt.8.94, τίς σ' ἀποστρέφει φόβος; A.A.1306, ἤλπιζον ἀποστρέψειν αὐτούς Th.4.80 (cód.), τὰς ναῦς Isoc.16.20, τὸν Αἴαντα Fauorin.De Ex.7.13, αὐτούς Arr.An.4.27.6, πάντα ἄνθρωπον ἐπελευσόμενον κατὰ σοῦ PMasp.97re.54 (VI d.C.)

• part. perf. pas. ἅρματα ... ἀπεστραμμένα ... εἰς φυγήν X.Cyr.6.2.17

• desviar las aguas de una ciudad sitiada, Ph.Mech.97.5, ποταμὸν Καΰστρον SIG 839.14, τὸν Ἀχελῷον ποταμόν D.S.4.35, ἐς Μακεδονίαν ... τὸν πόλεμον Arr.An.2.1.1.

3 fig. refutar palabras, conceptos, etc. εἰς τοὐναντίον ἀποστρέψει τοὺς λόγους Pl.Sph.239d, ὅπως ἀποστρέψαι ἂν ἀντιδικῶν δίκην Ar.Nu.776, cf. A.R.1.1132, D.L.8.17.

4 disuadir c. ac. de pers. μιν ... ἐπέεσσιν h.Ap.106, c. ac. de pers. y gen. c. o sin prep. τοὺς παῖδας ... μανικῶν ἱππωνιῶν X.Eq.Mag.1.12, ὁ φόβος ... τοὺς ὁρμῶντας ... ποιεῖ ... ἀπὸ τοῦ λήματος ἀποστρέφειν Din.2.23

• apartar c. ac. de cosa y gen. ποτῶν ἀποστρέφει τοὺς στομάχους D.H.Dem.15, cf. en v. pas., Philost.HE 9.7.

5 en v. med.-pas. volver la cara a, rechazar, abandonar c. ac. de pers. o abstr. μή μ' ἀποστραφῇς S.OC 1272, ἀποστρέφεται τὸν δῆμον Ar.Pax 683, οὕτω τὸ θεῖον ... ἀπεστράφης; E.Supp.159, πάντα τὰ ὄντα ... ἀνομιότητα δὲ ἀποστρέφεται Sallust.3.2, ὑμᾶς ἀποστρέφονται πλὴν μόνου τοῦ διαβόλου Ath.Al.Decr.27.4, cf. E.IT 801, Hel.78, Or.720, X.Cyr.5.5.36, Epicur.Fr.[200], PSI 392.11 (III a.C.), Amph.Seleuc.56, Gloss.2.241

• desestimar, no admitir τὰ σύμβολα τῶν σιταρχιῶν BGU 1755.5 (I a.C.)

• c. gen. dar de lado, abandonar ἄψορρος οἴκων τῶνδ' ἀποστραφείς S.OT 431, αἱ ἄλλαι πόλεις σὺν τῇ τύχῃ ἀπεστράφησαν ἡμῶν X.HG 4.8.4, cf. Gp.2.27.1

• c. dat., de las Gracias ἀστεφανώτοισι δ' ἀπυστρέφονται vuelven sus ojos lejos de los que no llevan coronas Sapph.81.7

• tb. en v. act. evitar συνουσίαν ἀποστρέφει Dsc.2.136.

6 gram. elidir, suprimir τὴν ὀξεῖαν τάσιν A.D.Pron.93.7, τὴν ... δίφθογγον EM 17.42G.

B intr. girar, volverse, marcharse ἔλπετο ... ἀποστρέψοντας ἑταίρους ... ἰέναι Il.10.355, ἀποστρέψας ὀπίσω ἐπέπλεε ἐς Αἴγυπτον Hdt.4.43, ἀποστρέψας πρὸς ἄλλας ἐτράπετο Hdt.8.87, un río τὸ δὲ ἀπὸ τούτου ἀποστρέψας Hdt.4.52, οὐδ' ἀποστρέψαι πάλιν S.OC 1403, cf. Th.6.65, X.HG 3.4.12, Plb.5.85.4

• tb. en v. med.-pas. μὴ, πρὸς θεῶν, φρονῶν γ' ἀποστραφῇς ¡por los dioses! si lo sabes, no te marches S.OT 326, ἀποστραφεὶς εἶπεν Plu.2.209f, cf. X.Cyr.1.4.25, Eudox.Fr.124 (p.70), Arr.Epict.4.11.17, Hierocl.Facet.232, 235

• alejarse en v. med. εὔξασθαι ... ἀποστραφῆναι τοῦ μετιόντος τὼ πόδε rogar que se alejen los pies del que se ha marchado (a pedir la mano), Ar.Pax 279

• darse la vuelta en v. med.-pas. παραστάται ἀπεστραμμένοι Placit.5.5.1 (= Democr.A 142), κατακεῖσθαι ... ἀπεστραμμένας ἀπ' ἀλλήλων (dicen que las cabras) duermen espalda con espalda Arist.HA 611^a5, cf. Apollod.Poliorc.145.2, ἀπεστραμμένος πρὸς τὸν τοῖχον Hdt.3.121

• fig. escaparse ἀποστραφῆναι λυγιζόμενος escaparse con rodeos de la acción de los tribunales, Pl.R.405c

• volverse en contra, enemistarse abs. ἀπεστραμμένοι οἱ λόγοι palabras molestas, disgustadas Hdt.7.160, ἀποστραφεὶς ὁ αὐτοκράτωρ ἐς τὸν Φιλίσκον Philostr.VS 623.

ἀπο·στρέφω (f. έψω, ao. ἀπέστρεψα, pf. inus.)

I tr.

1 tourner en sens contraire, retourner : νῆας, Od. 3, 162, détourner des vaisseaux ; ἅρματα ὡς εἰς φυγήν, Xén. Cyr. 6, 2, 13, détourner des chars comme pour fuir ; αἱ νῆες ἀπεστράφατο (ion.) τοὺς ἐμβόλους, Hdt. 1, 166, les vaisseaux avaient leurs éperons retournés, c. à d. tordus, faussés : ἀποστρέφειν πάλιν, Soph. O.C. 1403, ramener en arrière ; particul. ἀπ. χεῖρας, Od. 22, 173, 190 ; Soph. Ar. Dém. amener les mains en arrière (pour les attacher derrière le dos) ||

2 faire se retourner : τινά, Thc. 4, 97 ; 5, 75, renvoyer qqn chez lui ; avec idée d’hostilité : Ἀχαιοὺς ἀπ. Il. 15, 62, faire fuir les Grecs ||

3 faire revenir, rappeler : ἐξ ἰσθμοῦ, Xén. An. 2, 6, 3, de l’isthme ||

4 détourner (un danger, une guerre, etc.) Eschl. Ag. 850 ; Ar. Nub. 776 ; DH. 10, 2, etc. ; ἀπ. τινά τινος, Xén. Hipp. 1, 12, dissuader qqn de qqe ch. ||

II intr.

1 se détourner, Hdt. 8, 87 ; Xén. Hell. 3, 4, 12 ; en parl. d’un fleuve, Hdt. 4, 52 ||

2 retourner sur ses pas, se retirer, Hdt. 4, 43 ; Thc. 6, 65 ; Soph. O.C. 1403 ||

Moy. (f. -στρέψομαι ; ao. pass. ἀπεστράφην, au sens moy.)

1 se détourner, faire volte-face, s’enfuir, Xén. Cyr. 6, 2, 17 ; Plat. Rsp. 405c ; Pol. 5, 85, 4, etc. ; ἀποστραφῆναί τινος, Xén. Hell. 4, 8, 4, abandonner qqn ||

2 particul. se détourner avec horreur ou dégoût de, acc. Soph. O.C. 1272 ; Eur. I.T. 801, etc. ; λόγοι ἀπεστραμμένοι, Hdt. 7, 160, paroles hostiles ||

➳ Act. ao. itér. 3 sg. épq. ἀποστρέψασκε, Il. 22, 197. Ao. subj. 3 sg. épq. ἀποστρέψῃσι, Il. 15, 62. Pass. pl. q. pf. 3 pl. ion. ἀπεστράφατο, Hdt. 1, 166. Moy. fut. réc. ἀποστραφήσομαι, Spt. ; ao. réc. ἀπεστρεψάμην, Spt.

ἀπο-στρέφω
1. act. met acc., causat.
a. afwenden; overdr.: ἀπὸ τῆς ἀληθείας τὴν ἀκοὴν ἀποστρέψουσιν zij zullen niet meer naar de waarheid luisteren NT 2 Tim. 4.4; weg (laten) draaien: ἀ. πόδας καὶ χεῖρας handen en voeten naar achteren verdraaien (om vast te binden) Od. 22.173.
b. (doen) omkeren, terugsturen; milit. dwingen zich terug te trekken.
c. van het rechte pad afbrengen NT.
2. med.-pass. negeren, zich afkeren van; met acc.: μή μ’ ἀποστραφῇς wendt u niet van mij af Soph. OC 1272; οὕτω τὸ θεῖον ῥᾳδίως ἀπεστράφης; keer jij de godheid zo gemakkelijk de rug toe? Eur. Suppl. 159; met gen.: ἀπεστράφησαν ἡμῶν zij hebben zich van ons afgekeerd Xen. Hell. 4.8.4; met dat.: ἀστεφανώτοισι ... ἀπυστρέφονται zij negeren dingen zonder kransen Sapph. 81b.4l; ptc. perf.: ἀπεστραμμένους ... λόγους beledigende woorden Hdt. 7.160.1.
3. intrans. act. en pass.
a. zich omdraaien, omkeren: ἀποστρέψας ὀπίσω ἐπέπλεε ἐς Αἴγυπτον hij keerde om en voer weer terug naar Egypte Hdt. 4.43.4; overdr., pass.: μὴ ... φρονῶν γ’ ἀποστραφῇς als u het weet, wend u dan niet af Soph. OT 326.
b. afbuigen: ἀποστρέψας ἑκάτερος als elk van beide is afgebogen (van rivieren) Hdt. 4.52.4.

ἀποστρέφω, 1) ab-, weg-, zurückwenden, τοσσάκι μιν προπάροιθεν ἀποστρέψασκε παραφθὰς πρὸς πεδίον Il. 22.197 ; ἀποστρέψαντες νέας Od. 3.162 ; ἅρματα ἀπεστραμμένα ὡς εἰς φυγήν Xen. Cyr. 6.2.13 ; πόδας καὶ χεῖρας, Füße u. Hände zurückdrehen, um sie auf den Rücken zu binden, Od. 22.173 ; so χέρας Soph. O.R. 1154 ; Ar. Lys. 455, vgl. Pax 279 ; ἄχρηστοι αἱ νῆες· ἀπεστράφατο γὰρ τοὺς ἐμβόλους, es waren die Schnäbel zurückgebogen, Her. 1.166. Auch übertr., εἰς τοὐναντίον λόγους Plat. Soph. 239d. Jemand zum Umkehren bewegen, Il. 10.355 ; Xen. An. 2.6.3 ; in die Flucht schlagen, Il. 15.62 ; Jemanden entlassen, ihn nach Hause zurückkehren lassen, Thuc. 5.75 ; τὸν πόλεμον ἐς, wohin versetzen, Arr. An. 2.1.
2) intr., sich umwenden, zurücklaufen, ἀποστρέψασκε Od. 11.597, vgl. Scholl.; τοὐναντίον ἀποστρέψας εἰς Φρυγίαν ἦλθε Xen. Hell. 3.4.12 ; ἀπὸ τοῦ λήμματος Din. 2.23 ; τινός, von Einem ab, Plut.
Pass. mit fut. med., sich abwenden, Xen. Cyr. 5.5.6 ; umkehren, οὐ πάλιν ἀποστραφεὶς ἄπει Soph. O.R. 431 ; zur Flucht, ἀποστραφέντες ἔφυγον Pol. 5.85 u. öfter ; heimkehren, Xen. Cyr. 1.4.25 ; τινά, sein Gesicht von Einem abwenden, ihn verabscheuen, aversari, Ar. Pax 666 ; τὸν δῆμον ἀποστρ. ἀχθεσθεῖσα Eur. Suppl. 171 ; Xen. Cyr. 5.5.36, wo ἀποστρέψει gewiß richtig, nicht ἀποστρέψεις ; φιλίαν Pol. 9.39 ; ἀποκρίσεις, nichts damit zu tun haben wollen, 12.27 ; häufig in der Anth.; λόγοι ἀπεστραμμένοι, Worte der Verachtung, Her. 7.160.

†ἀποστρέφω

[ἀπο- 4.]

3 sing. pa. iterative ἀποστρέψασκε Il. 22.197: Od. 11.597.

Acc. pl. masc. fut. pple. ἀποστρέψοντας Il. 10.355.

3 sing. aor. subj. ἀποστρέψῃσι Il. 15.62. Dual pple. ἀποστρέψαντε Od. 22.173, 190.

Pl. -αντες Od. 3.162.

- 1
  To turn back, cause to return Il. 10.355.
  
  To turn back from a course desired to be taken Il. 22.197.
  
  To cause to roll back: λᾶαν Od. 11.597.
- 2
  To cause to turn from the fight, put flight into the hearts of Il. 15.62.
- 3
  To reverse the course of (a ship), turn (her) back Od. 3.162.
- 4
  To draw back (the feet and hands) in order to bind feet and hands together behind the back Od. 22.173, 190.

Number of occurrences in NT: 44
Strong 654

ἀπο-στρέφω, [in LXX chiefly for שׁוּב;]

trans., c. acc.,

(a) to turn away, remove: Ro 11:26, II Ti 4:4; metaph., to turn away from allegiance, pervert: Lk 23:14;

(b) to turn back, return: μάχαιραν, Mt 26:52. Pass., reflex., to turn oneself away from: c. acc., Mt 5:42, II Ti 1:15, Tit 1:14, He 12:25; so act., absol., Ac 3:26 (cf. Si 8:5; Bl., § 53, 1; Cremer, 880).†

ἀποστρέφω , fut. ἀποστρέψεις, part. -οντας, aor. iter. ἀποστρέψασκε, subj. ἀποστρέψῃσιν, opt. -ειεν, part. ἀπο-στρέψᾱς: turn or twist back or about, reversing a former direction; (λᾶαν) ἀποστρέψασκε κραταιίς, the stone of Sisyphus, Od. 11.597; πόδας καὶ χεῖρας, i. e. so as to tie them behind the back, Od. 22.173; ‘recall,’ ‘order a retreat,’ Il. 10.355.

ἀποστρέφω

- Ito turn one back, i. e. either to turn to flight, put to flight, Hom.; or to turn him back from flight, Xen.; πόδας καὶ χεῖρας to twist back the hands and feet so as to bind them, Od.; so τὸν αὐχένα Hdt.:— to turn back, avert oneʼs face, Od., Eur.: to bring back, recall, Xen.
- - 2to turn away, to divert the course of a river, Hdt.: to avert a danger, Aesch., Thuc.
- IIintr. (sub. ἑαυτόν, ἵππον, ναῦν, etc.), to turn back, Hdt., Soph.
BPass., ἀπεστράφθαι τοὺς ἐμβόλους, of ships, to have their beaks bent back, Hdt.; ἀποστραφῆναι τὼ πόδε to have oneʼs feet twisted, Ar.
- IIto turn away from, in abhorrence, Lat. aversari, c. acc., Soph., Eur.; absol., ἀπεστραμμένοι λόγοι hostile words, Hdt.
- - 2to turn oneself about, turn back, Xen.; to turn and flee, Xen.
  - 3ἀποστραφῆναί τινος to fall off from one, desert him, Xen.

Menu

Word wheel

ἀποστρέφω

Saved

Recent