ἄτευκτος
ἄτευκτος, not gaining
ἄτευκτ-ος, ον,
- not gaining or obtaining, Max.Tyr. 11.8, Hsch.
1 desprovisto c. gen.
ἄ. ἔτι τῆς προσλήψεως αὐτοῦ
2 difícil de conseguir Max.Tyr.5.8, cf.
ἀτεύκτου· ἀνεπάφου
ἄτευκτα· ἀκάματα, σκληρὰ καὶ ἰσχυρά. σημαίνει καὶ ἀβλαβῆ
ἄ·τευκτος, ος, ον, qui n’obtient pas, frustré de, gén. M. Tyr.
Étym. ἀ, τυγχάνω.
ἄτευκτος, der etwas nicht erlangt hat, VLL.
ἄτευκτος
τυγχάνω
- not gaining.