ἀτεύχητος
ἀτεύχ-ητος, ον, = foreg., AP 9.543 (Phil.), Epic.Alex.Adesp. 8.2.
inerme
χεῖρες
ἀ·τεύχητος, ος, ον, c. le préc. Anth. 9, 543.
Étym. ἀ, *τευχέω, de τεῦχος.
ἀτεύχητος, χεῖρες, unbewaffnet, Philip. 62 (IX.543).
ἀτεύχητος
= ἀτεύχής, Anth.