ἀτράπεζος
ἀτράπεζος, unsocial
ἀτράπεζος [ρᾰ], ον, (τράπεζα)
- unsocial, Man. 4.563.
1 que no tiene mesa o comida
ὁ ξένος καὶ ἄστεγος καὶ ἀ. τῶν τὰ πάντα ἐχόντων πλουσιώτερος ἦν
2 insociable Man.4.563.
ἀ·τράπεζος, ος, ον [ᾰπ]
1 sans table, sans nourriture, Nyss. 419d ||
2 qui se tient à part de la table commune, insociable, Man. 4, 563.
Étym. ἀ, τράπεζα.
ἀτράπεζος, (τράπεζα), ohne Tisch, Maneth. 4.564.