ἀτραυμάτιστος
ἀτραυμάτιστος, not caused by a wound
ἀτραυμάτιστος, ον,
- not caused by a wound, πόνοι Luc. Ocyp. 36, cf. Aët. 7.9.
1 no producido por una herida
πόνος
2 sin lesiones
διάθεσις
• de un boxeador indemne
Κλεόξενος περιοδονίκης ἀ.
• fig. a salvo, T.Sal.C 13.13, 14.
ἀ·τραυμάτιστος, ος, ον [μᾰ] qui n’entraîne pas de blessure (travail), Luc. Oc. 36.
Étym. ἀ, τραυματίζω.
ἀτραυμάτιστος, unverwundet ; Luc. Ocyp. 36 πόνος, nicht Folge einer Wunde.