ἄτραχυς
gener. que no tiene aspereza Eust.340.23
• de un camino llano
εὐθεῖαν ... φησὶ γενέσθαι τῶν εὐσεβῶν τὴν ὁδόν, πῶς γὰρ οὐκ εὐθεῖα καὶ ἄ.;
• fácil, cómodo
ἄτραχυ τὸ χρῆμα
ἦν οὐκ ἄτραχυ ... τὸ δύνασθαι κατευμεγεθεῖν τῆς ἐκτόπου φιληδονίας
ἀναπίπτοντας τὸ ἡδύ τε καὶ ἄτραχυ