ἄτριον
ἄτριον, τό, Dor. for ἤτριον, Theoc. 18.33, AP 15.27 (Simm.).
lat. atrium, patio central de una casa privada POxy.l.c.
• gran sala de un gimnasio
τὸ ἄτρειον τοῦ ἄνω γυμ[νασίου
• ref. al Atrium Magnum de Alejandría PFouad 21.4 (I d.C.), SB l.c.
• sent. dud. en la advocación
Ἴσις ἐν ἀτρίῳ
ἄτριον, v. ἤτριον.
ἄτριον, dor. = ἤτριον, Hesych.