ἄτριψ
ἄτριψ, ῐβος, ὁ,
- = ἀτριβής II, Phryn. PS p.17 B.: c. gen., Suid.
no ejercitado, inexperto
ἄ. ὁ οὐκ ἐντριβής τινι πράγματι
ἄ·τριψ, ιβος (ὁ, ἡ) [ῐβ] non frayé (chemin), App. Iber. 6, 62.
Étym. gén. pl. ἀτρίβων, conj. ἀτριβῶν de ἀτριβής ; v. ce mot.
ἄτριψ, ιβος, = ἀτριβής 2), VLL οὐκ ἐντριβής τινι πράγματι.