ἀφοριστέον
ἀφοριστέον, one must reject
ἀφορ-ιστέον,
- one must reject, Arist. EN 1097b34.
- II one must define or assign, Ph. Bel. 92.49, Iamb. Myst. 2.1, Dam. Pr. 448; one must separate, τί τινος Gal. 9.379, cf. Plot. 6.3.1.
1 hay que distinguir
τήν τε θρεπτικὴν καὶ αὐξητικὴν ζωήν
τοὺς δ' ... τῶν μὲν ἐπὶ σήψει χυμῶν ἀ. ἐστίν
2 hay que determinar
κατὰ τὰς τιμήσεις τῶν οἰκιῶν ἀ. ἐστίν, ὅσας τε λόγχας ...
3 hay que excluir
(τὴν ψυχήν) τῆς ἐνταῦθα πραγματείας
• c. dat. hay que reservar
δυνάμεις τε τοῖς μὲν δαίμοσι γονίμους
ἀφοριστέον, vb. d’ἀφορίζω, Arstt. Nic. 1, 7, 12.