ἀχόρταστος
ἀχόρταστος, unfed, starving
ἀχόρτ-αστος, ον,
- unfed, starving, τύχη Men. 690, Sm. Ps. 58(59).16; = ἄπληστος, Hsch.:—hence Subst. ἀχορτ-ᾰσία, ἡ, ravenous hunger, Sm. De. 28.20.
voraz, insaciable
τύχη
τέρας
κοιλίη
ἀ·χόρταστος, ος, ον, insatiable, Mén. fr. inc. 144 Meineke ; Symm. Ps. 58, 16.
Étym. ἀ, χορτάζω.
ἀχόρταστος, ungefüttert, ungesättigt, τύχη Men. in Comp. Men. et Phil. p. 359.