ἀχορήγητος
ἀχορήγητος, without supplies
ἀχορήγ-ητος, ον,
- without supplies, IG 1(2).187, Arist. EN 1099a33; ἀ. τῶν ἀναγκαίων Id. Pol. 1288b32.
I
1 de pers. al que no se le ha impuesto la prestación de la coregía
δύο] τν ἀχοργτν
2 no desprovisto de coros
οὐδὲ τοὺς μετὰ ταῦτα καιροὺς ἀχορηγήτους ἔασεν γενέσθαι
II desprovisto de medios
ἀδύνατον ... τὰ καλὰ πράττειν ἀχορήγητον ὄντα
πόλις ... ἀ. τῶν ἀναγκαίων
ἀ·χορήγητος, ος, ον, sans ressources en vivres ou en argent, Arstt. Nic. 1, 8, 15 ; ἀχ. τῶν ἀναγκαίων, Arstt. Pol. 4, 1, 4, qui manque du nécessaire.
Étym. ἀ, χορηγέω.
ἀχορήγητος, ohne Mittel, Arist. Eth. Nic. 1.8.14 ; ἀναγκαίων, nicht mit dem Notwendigen ausgestattet, Polit. 4.1.2.