ἄχορος
ἄχορος, without the dance
ἄχορος, ον,
- without the dance, epith. of Ares, to mark the horrors of war, A. Supp. 681 (lyr.); of death, μοῖρʼ . . ἄλυρος, ἄ. S. OC 1222 (lyr.); ἄ. στοναχαί v.l. in E. Andr. 1037 (lyr.).
ajeno, hostil a los coros festivos
ἄχορον ἀκίθαριν ... Ἄρην
Μοῖρ' ... ἀνυμέναιος ἄλυρος ἄ.
• que no tiene coros festivos
ἄχορον οἰκοῦσι χθόνα
θυσίαι
•
ἀχόρους· κακοχόρους
ἀχόρους στοναχάς
ἄ·χορος, ος, ον, non accompagné de danses, Plut. M. 16c ; d’où triste, affreux, en parl. d’Arès, Eschl. Suppl. 635, 681 ; en parl. de la mort, Soph. O.C. 1223.
Étym. ἀ, χορός.
ἄχορος, ohne Reigentänze, θυσία Plut. aud. poet. 2 ; traurig, μοῖρα Soph. O.C. 1224 ; στοναχὰς ἐμέλποντο Eur. Andr. 1038 ; – Ἄρης, der sich an Tänzen nicht ergötzt, Aesch. Suppl. 638.
ἄχορος
- without the dance, of death, Soph.: melancholy, Eur.