ἀπαλλάσσω
ἀπαλλάσσω, to set free, release, deliver
- A Act., set free, deliver from a thing, παιδίον δυσμορφίης Hdt. 6.61; τινὰ πόνων, κακῶν, A. Eu. 83, Pr. 773; τινὰ ἐκ γόων S. El. 292; ἐκ φόβου καὶ κακῶν And. 1.59: c. acc. only, release, S. Ant. 596, etc.; κόπος μʼ ἀ. Id. Ph. 880.
- 2 put away from, remove from, τί τινος, as ἀ. γῆς πρόσωπον, φρενῶν ἔρωτα, E. Med. 27, Hipp. 774 (lyr.); σφαγῆς χεῖρα IT 994; χρυσὸν χερός Hec. 1222; ἀ. τινά τινος take away or remove from one, Ar. Ec. 1046; τινὰ ἀπὸ τῆς πολιορκίας D.C. 43.32.
- 3 c. acc. only, put away, remove, τι E. Hec. 1068, Pl. Prt. 354d, etc.; μύθοις ἔργʼ ἀ. κακά do away ill by words, E. Fr. 282.26; get rid of creditors, And. 1.122; τοὺς χρήστας Is. 5.28; get rid of an opponent, by fair means or foul, D. 24.37; ἀ. τοὺς κατηγόρους Lys. 29.1; τοὺς Πελοποννησίους ἐκ τῆς χώρας Th. 8.48; dismiss, send away, τινά Id. 1.90; remove or displace from an office, ib. 129; ἀ. τοὺς ὑπηρέτας καὶ θεραπευτῆρας Plu. Lyc. 11; also, make away with, destroy, Thphr. HP 9.15.2; ἑαυτόν Plu. Cat.Mi. 70; bring to an end, λόγον E. Med. 790.
- 4 in Law, give a release, discharge, D. 36.25, cf. 37.1; τοὺς δανείσαντας ἀ. 34.22, cf. PTeb. 315.16 (ii A.D.); discharge a debt, D.C. 59.1, etc.:—so in Pass., Id. 51.17.
- II intr., get off free, escape, esp. with an Adv. added, ῥηιδίως, χαλεπῶς ἀ., Hp. VM 10, 20, cf. X. Cyr. 4.1.5; ὁ στόλος οὕτως ἀ. came off, ended, Hdt. 5.63, cf. A. Ag. 1288, E. Med. 786; οὐκ ὡς ἤθελε ἀπήλλαξεν Hdt. 1.16; κάκιον ἀ. Pl. R. 491d, cf. Men. Epit. 199; καταγελάστως ἀ. Aeschin. 2.38; ἀλυσιτελῶς ἀ. Thphr. Char. 8.11; ἀλύπως ἀ. get along well, PPetr. 3 p.58: with part. or Adj., χαίρων ἀ. Hdt. 3.69; ἀθῷοι ἀ. Pl. Sph. 254d, etc.: c. gen., depart from, βίου E. Hel. 302 (dub.l.); τοῦ ζῆν Pl. Ax. 367c; so πῶς ἀπήλλαχεν ἐκ τῆς ὁδοῦ; X. Mem. 3.13.6; ἄριστʼ ἀπαλλάττεις ἐπὶ τούτου τοῦ κύβου in respect of . ., Diph. 73.
- B Pass. and Med., to be set free or released from a thing, get rid of it, ἀπαλλαχθέντας δουλοσύνης Hdt. 1.170; τυράννων Id. 5.78; τῶν παρεόντων κακῶν Id. 2.120; πημονῆς A. Pr. 471; φόβου S. El. 783; πραγμάτων τε καὶ μαχῶν Ar. Pax 293; στρατιᾶς Id. Ach. 251; Κλέωνος Th. 4.28; τῆς κακουχίας ἐπὶ τὴν αὑτοῦ σκηνήν Plb. 5.15.6.
- 2 get off, escape, mostly with some Adj. or Adv. added (as in Act. 11), ῥηιδίως ἀ. Hp. VM 3; ἀγῶνος ἀ. καλῶς E. Heracl. 346; ἀζήμιος ἀπαλλαγῆναι, ἀπαλλάττεσθαι, Ar. Pl. 271, Pl. Lg. 721d.
- 3 abs., to be acquitted, D. 22.39.
- 4 of a point under discussion, to be dismissed as settled, τοῦτο ἀπήλλακται μὴ . . τὸ φίλον φίλον εἶναι Pl. Ly. 220b, cf. Phlb. 67a.
- II remove, depart from, ἐκ τῆς χώρης, ἐξ Αἰγύπτου, Hdt. 1.61, 2.139, al.; μαντικῶν μυχῶν A. Eu. 180; γῆς ἀπαλλάσσεσθαι πόδα E. Med. 729; δόξης, δέους Th. 2.42; ἀ. παρά τινος Aeschin. 1.78; depart, go away, ἐς τὴν ἑωυτοῦ Hdt. 1.82, al.; ἐπὶ τῆς ἑωυτοῦ Id. 9.11, cf. 5.64; πρὸς χώραν Pl. Lg. 938a: abs., Hdt. 2.93, al., Aen. Tact. 10.19, 15.9.
- 2 ἀπαλλάσσεσθαι τοῦ βίου depart from life, E. Hel. 102, Hipp. 356; βίου ἀπαλλαγὴν ἀ. Pl. R. 496e; freq. without τοῦ βίου, depart, die, E. Heracl. 1000, Pl. Phd. 81c, etc.
- 3 ἀ. λέχους to be divorced, E. Andr. 592; ἀ. γυναῖκά τε ἀπʼ ἀνδρὸς καὶ τὸν ἄνδρα ἀπὸ γυναικός Pl. Lg. 868d.
- 4 ἀ. τῶν διδασκάλων leave school, Id. Grg. 514c, cf. X. Mem. 1.2.24.
- 5 ἀ. ἐκ παίδων become a man, Aeschin. 1.40.
- 6 to be removed from, free from the imputation of, ἀπηλλαγμένος εὐηθίης many removes from folly, Hdt. 1.60; ξυμφορῶν Th. 1.122; αἰσχύνης Id. 3.63: c. inf., κρῖναι ἱκανῶς οὐκ ἀπήλλακτο was not far from judging adequately, Id. 1.138.
- b πολλὸν ἀπηλλαγμένος τινός far inferior to him, Hdt. 2.144.
- 7 depart from, leave off from, τῶν μακρῶν λόγων S. El. 1335; σκωμμάτων Ar. Pl. 316; ἀ. λημμάτων give up the pursuit of . ., D. 3.33; οὐκ ἀπήλλακται γραφικῆς is not averse from . ., Luc. Salt. 35.
- b abs., have done, cease, of things, S. Ant. 422; ὅταν ἡ μέθη ἀπαλλαγῇ Arist. MM 1202a3.
- c throw up oneʼs case, give up a prosecution, D. 21.151,198.
- d c. part., εἰπὼν ἀπαλλάγηθι speak and be done with it, Pl. Grg. 491c, cf. Tht. 183c; ταῦτα μαντευσάμενος ἀπαλλάττομαι Id. Ap. 39d; ἀπαλλάχθητι πυρώσας E. Cyc. 600: also in part., with a Verb, οὐκοῦν ἀπαλλαχθεὶς ἄπει; make haste and begone, S. Ant. 244.
- 8 to depart from enmity, i.e. to be reconciled, settle a dispute, πρὸς ἀλλήλους Pl. Lg. 915c: abs., ib. 768c.
- 9 recover from an ailment, Aret. SD 1.14.
A tr., en v. act.
I c. ac. de pers.
1 despedir
τοὺς Λακεδαιμονίους
τοὺς ... ὑπηρέτας καὶ θεραπευτῆρας
τοὺς Πελοποννησίους ἐκ τῆς χώρας
• despedir, desembarazarse de, librarse de
τοὺς ... τετρακοσίους
τοὺς χρήστας
• c. ac. y gen.
τὴν γραῦν ἀπαλλάξασά μου
desembarazándome de la vieja
• matar
αἱ μὲν ἀπαλλάττουσαι τοὺς προσενεγκαμένους
unas (plantas venenosas) que matan a los que se las comenἑαυτόν
• en v. pas. c. gen.
Κλέωνος
• de un cargo ser destituido, ser despedido
τῆς ἐπαρχίας
2 c. ac. de pers. y gen. o prep. más gen. quitar, librar
σε τῶνδ' ... πόνων
σ' ... κακῶν
σ' ἐκ γόων
δυσμορφίης τὸ παιδίον
τὴν πόλιν ἐκ φόβου καὶ κακῶν
τινα τοῦ φόβου
3 c. suj. no estrictamente personal dejar, dejar libre
ἵν' ἡνίκ' ἂν κόπος μ' ἀπαλλάξῃ ποτε
para que en cuanto el cansancio me deje ...οὐδ' ἀπαλλάσσει γενεὰν γένος
no libera una generación a la otra
II c. ac. de cosa o abstr.
1 c. ac. de cosa quitar, eliminar, abolir
ἐπωνυμίας
ἀ. τῶν ἄλλων σκευῶν τὰ περιττά
desembarazarse de lo más superfluo de la impedimenta
• c. ac. de cosa y gen. de separación quitar, apartar
γῆς πρόσωπον
el rostro del sueloσφαγῆς ... χεῖρα
(χρυσόν) χερός
φρενῶν ἔρωτα
• en v. med.
ἐκ τῆσδε ... γῆς ἀπαλλάσσου πόδα
aparta tu pie de esta tierra, márchate
• c. gen. de precio pagar
τὸν πῆχυν δραχμῶν δέκα
2 c. ac. de abstr. poner fin o término, acabar
ἔργ' ... κακά
λόγον
• en rel. c. deudas saldar, pagar
ὅσα τις ἀφῆκεν ἢ ἀπήλλαξεν
B intr.
I gener. en v. act., tb. en v. med.-pas. acabar, llegar a término, salir librado de una manera u otra:
a) c. adv., de pers.
οὕτως ἀπαλλάσσουσι
así acaban e.d. perecenὁ ... στόλος ... οὕτως ἀπήλλαξε
así acabó la expediciónταχέως
ῥηϊδίως ἀ.
pasarlo bienἀσφαλέστερον ἀπαλλάσσει
del nacimiento de un niñoκάκιον ἀ.
pasarlo peorκαταγελάστως ἀ.
fracasar risiblementeοὐκ ὡς ἤθελε
κατὰ λόγον ἀ.
encontrarse bien
• c. gen. o prep. y gen.
ἄριστ' ἀπαλλάττεις ἐπὶ τούτου τοῦ κύβου
bien has salido librado en esta jugadaπῶς ... ἀπήλλαχεν ἐκ τῆς ὁδοῦ;
¿cómo salió librado del viaje? e.d. ¿cómo lo acabó?
• en v. med. mismo sent.
ἀγῶνος ἀ. καλῶς
salir bien librado del combate
b) c. part.
χαίροντα ἀπαλλάσσειν
librarse tan contentoἡμῖν ἀθῴοις
ἀζήμιος
ῥηΐτεροι ἀ.
(en caso de enfermedades)
c) en v. med.-pas. c. part. pred. en rel. c. palabras acabar de una vez, zanjar
λαμπρὸν πυρώσας ὄμμ' ἀπαλλάχθηθ' ἅπαξ
εἰπὼν ἀπαλλάγηθι
acaba de hablar
• abs.
ἀπαλλαχθεὶς ἄπει
acabando de una vez (de hablar), márchate
• en perf.
τοῦτο ... ἀπήλλακται
eso queda zanjado
d) en v. med.-pas., abs. llegar a término, cesar
τοῦδ' ἀπαλλαγέντος
de una enfermedadὅταν αὐτοῖς ἡ μέθη ἀπαλλαγῇ
II gener. en v. med.-pas.
1 c. gen. locales o ac. de direcc. retirarse, marcharse
μαντικῶν μυχῶν
οὐκ ἀπαλλάξῃ δόμων;
¿no te alejarás del palacio?
• c. prep. y gen.
ἐκ τῆς χώρης
ἀπὸ τῆς στρατιᾶς
• c. prep. y ac.
ἐς τὴν ἑωυτοῦ
ἐπὶ τὴν ἑωυτόῦ
πρὸς ἄλλην ... χώραν
ὅθεν τροφὴν ἕξει
• abs. Hdt.2.93, SIG 273.20 (Mileto IV a.C.), Arist.HA 617a30, Aen.Tact.10.19
• c. ἐκ temporal
ἀπαλλάχθη ἐκ τῆς ὄψιος
se retiró después de una visión
• c. inf.
κρῖναι ἱκανῶς οὐκ ἀπῆλλακτο
no anduvo lejos de juzgar bien
• c. gen. de pers.
θεῶν πολλὸν ἀπαλλαγμένους
muy alejados (estos hombres) de los diosesἐκείνου (Σωκράτους)
ἀπηλλάγη παρὰ τοῦ Ἀντικλέους
τῶν διδασκάλων
(dejar) la escuelaἀ. ἐκ παίδων
hacerse adulto
• de matrimonios separarse
ἀπαλλάττεσθαι γυναῖκά τε ἀπ' ἀνδρός
αὐτῆς ἀπαλλασσομένης ἀπ' αὐτοῦ
separándose ella (voluntariamente) de él
2 c. gen. de abstr. retirarse, renunciar
a) c. palabras que significan ‘vida’, como euf. para morir
βίου
τὸ ἀπαλλάττεσθαι οὐσίας ἆρα οὐκ ἀπόλλυσθαι;
apartarse de la existencia, ¿no es perecer?τοῦ κόσμου
b) en perf. mantenerse apartado, estar lejos
ἄνθρωπος ... ἐτεῆς ἀπήλλακται
el hombre está apartado de la verdad
• en gener. alejarse, apartarse
εὐηθίης
χειρωναξιέων
αἰσχύνης
γραφικῆς
τῆς κτηνοτροφίας
• librarse
πημονῆς
φόβου
τῆς κεφαλαλγίας
ἀπὸ πάσης ἀσθενείας
τῶν παρεόντων κακῶν
ζημίας
τῆς κακουχίας
• tb. c. gen. de pers.
Κλέωνος
• de obligaciones
(ἐμέ) στρατιᾶς ἀπαλλαχθέντα
(a mi) desembarazado, liberado del servicio militarτῆς γεωργίας
del cultivo forzoso
• en v. pas. c. ac. de rel.
ὅστις πρὸς ἀνδρὸς Φρυγὸς ἀπηλλάγης λέχος
(tu) que fuiste privado de la esposa en favor de un frigio
c) de acciones valoradas negativamente mantenerse lejos, abstenerse
τῶν μακρῶν λόγων
σκωμμάτων
τῶν τοιῶνδε ἀγγελιῶν
πραγμάτων τε καὶ μαχῶν
τῶν τοιούτων λημμάτων
d) en rel. c. cosas litigiosas renunciar, retirarse
πολέμου
• esp. jur. retirarse, renunciar a las acusaciones
πρὸς ἀλλήλους τῶν ἐγκλημάτων
ἀπηλλάχθαι ἀπ' αὐτοῦ
librarse del oponente
1) losmachen, τὶ χερῶν, etwas aus den Händen lassen, Eur. Hec. 1222, Ggstz von ἔχειν, vgl. I.A. 323 ; σφαγῆς χεῖρʼ ἀπαλλάξαι, die Hand vom Morde abziehen, I.T. 994 ; entfernen ; entlassen, z.B. ἀζήμιόν τινα Plat. Legg. I.648c ; vertreiben, Thuc. 1.129 ; λύπας Plat. Prot. 354d ; χαυνότητα Theaet. 175b ; τινὰ τῆς συγγενείας, aus der Verwandtschaft, Legg. XI.929a ; δουλείαν, πόλεμον, beilegen, I.628b ; λόγον, beendigen, Eur. Med. 786 ; σκεύη, wegschaffen, Xen. An. 3.2.28 ; Suid. erkl. ἀφανίζειν. Umgekehrt ἡνίκʼ ἂν κόπος μʼ ἀπαλλάξῃ Soph. Phil. 868, mich entläßt, verläßt. Vgl. noch Ar. Eccl. 1046 τὴν γραῦν μου, von mir entfernen, d.h. mich von ihr befreien ; befreien, τινά τινος, πόνων Aesch. Prom. 775 ; Ar. Pax 886 ; μόρου Soph. Ant. 765 ; κακῶν Isocr. 4.39 ; Folgde : seltener ἐκ, z.B. ἐκ γόων Soph. El. 284 ; ἐκ φόβου Andoc. 1.59 ; ἑαυτοὺς ἐκ τοῦ ζῆν, sich töten, Pol. 27.2. Ebenso im pass., worin aor. I. häufiger als aor.2, u. nach Möris ἀπαλλάξομαι attisch für ἀπαλλαγήσομαι ist ; bes. oft κακῶν, πόνων, δουλοσύνης, Her. 1.170 ; φόβων Andoc. 1.68 ; Xen. Cyr. 5.2.32 ; ἀπηλλαγμένοι αἰσχύνης, frei von Schande, Thuc. 3.63 ; vgl. 1.143 ; ἀπαλλαχθέντες τῶν μακρῶν λόγων, ohne viele Worte zu machen, Soph. El. 1327 ; σκωμμάτων Ar. Plut. 316 ; τοῦ λέγειν Dem. Lpt. 58.
2) intr., weggehen, sich entfernen, ἀπό τινος Her. 1.16 ; βίου ἀπαλλάξαι, abscheiden, Eur. Hel. 302 ; ἀθῷος Plat. Soph. 254d ; bes. mit adv., κάκιον, schlimmer fortkommen, Plat. Rep. VI.491d ; ῥᾷον, leichter davonkommen, dem voranstehenden σῴζεσθαι entsprechend, Xen. Cyr. 4.1.5 ; ὁ καταγελαστῶς ἀπαλλάξας Aesch. 2.38 ; χεῖρον ἡμῶν ἀπηλλάχασιν Dem. 18.65 ; αἰσχρῶς καὶ κακῶς Xen. Mem. 1.7.3 ; Pol. 3.64 u. öfter ; οὕτως ἀπήλλαξε ὁ στόλος Her. 5.63 ; πῶς ἀπήλλαχεν ἐκ τῆς ὁδοῦ ; wie ist ihm der Weg bekommen ? Xen. Mem. 3.13.6 ; auch mit dem partic., χαίροντες, μεῖον ἔχοντες, Her. 3.69. Bei Sp. steht es fast gleich διακεῖσθαι, z.B. ἐπισφαλῶς καὶ χαλεπῶς Plut. Tim. 17.
3) Med., auch aor. pass., sich entfernen, fortmachen, so daß die Entfernung als Befreiung von etwas Lästigem erscheint, von Her. an häufig ; ἐκ τῆς χώρας Her. 4.164 ; ἀπʼ ἀνδρός, sich trennen, Plat. Legg. IX.868d ; ἀπʼ ἀλλήλων, ἀπὸ τῆς στρατιᾶς, Xen. Cyr. 1.2.27, An. 7.14 ; ἐς Πέρσας Her. 1.4 ; ἐπὶ Θεσσαλίης 5.64 ; πρός τινα, zu Einem übergehen, Xen. Cyr. 6.1.45 ; – mit u. ohne τοῦ βίου, sterben, Thuc. 2.42 ; τοῦ ζῆν Pol. 11.30 ; τινός, hinter Jemand zurückbleiben, ihm nachstehen, Her. 2.144 ; ἀπαλλάγηθι εἰπών, mach endlich fort u. sprich, Plat. Gorg. 491c ; ἀπαλλάχθητι πυρώσας Eur. Cycl. 595.
4) τοὺς χρηστάς Isae. 5.20 ; Dem. 33.9 ; τοὺς δανείσαντας 34.22, durch Bezahlen sie loswerden. Vor Gericht, ἀφῆκε καὶ ἀπήλλαξε Dem. 36.25, 37.1, eine Sache fallen lassen, aufgeben ; ἀπήλλακται, die Sache ist abgemacht, wir sind übereingekommen, Plat. Lys. 220b, Phil. 67a ; vgl. Dem. 21.198 u. 22.39, wo es dem δίκην οὐ δοῦναι entspricht, freigesprochen sein.
- AAct.
- Ito set free, release, deliver a person from a thing, τινά τινος Hdt., Attic
- 2to put away or remove a thing from a person, τί τινος Eur., etc.
- 3c. acc. only, to put away, remove, dismiss, τι or τινα Eur., Thuc., etc.: to destroy, ἑαυτόν Plut.
- IIintr. to get off, come off, end so and so, οὐκ ὡς ἤθελε Hdt.; κακῶς ἀπ. Plat.; χαίρων Hdt.:—c. gen. to depart from, βίου Eur.
- BPass. and Mid. to be set free or released from a thing, get rid of it, c. gen., Hdt., Attic
- 2to get off, καλῶς Eur.; ἀζήμιος Ar.
- 3absol. to be acquitted, Dem.
- IIto remove, depart from, ἐκ χώρης Hdt., etc.; γῆς Eur.
- 2ἀπαλλάσσεσθαι τοῦ βίου to depart from life, Eur.; and without τοῦ βίου, to depart, die, Eur., Thuc., etc.
- 3ἀπ. λέχους to be divorced, Eur.
- 4ἀπ. τοῦ διδασκάλου to leave school, Plat.
- 5ἀπ. ἐκ παίδων to become a man, Aeschin.
- 6πολλὸν ἀπηλλαγμένος τινός far inferior to him, Hdt.
- IIIto leave off or cease from τῶν μακρῶν λόγων Soph.; σκωμμάτων Ar.:—absol. to have done, give over, cease, Soph., Plat.:—c. part., εἰπὼν ἀπαλλάγηθι speak and be done with it, Plat.; also in part. with a Verb, οὐκοῦν ἀπαλλαχθεὶς ἄπει; have done and begone, Soph.
- 2to depart from enmity, i. e. to be reconciled, Plat.
-
…ἄλλως μὲν οὐχ οἷοί τε ἔσονται περιγενέσθαι, κακῶς δὲ πραττόντων δυνήσονται · καὶ ὑμᾶς ἡγοῦντο τῶν παρόντων κακῶν ἐπιθυμοῦντας ἀπαλλαγῆναι περὶ τῶν μελλόντων οὐκ ἐνθυμήσεσθαι. ὡς τοίνυν τῶν ἐφόρων ἐγένετο, μάρτυρας ὑμῖν παρέξομαι, οὐ τοὺς τότε συμπράττοντας…
Lysias, Speeches
-
…ἐγένεσθε ἐνεγκεῖν τὰς ἐμὰς διατριβὰς καὶ τοὺς λόγους, ἀλλʼ ὑμῖν βαρύτεραι γεγόνασιν καὶ ἐπιφθονώτεραι, ὥστε ζητεῖτε αὐτῶν νυνὶ ἀπαλλαγῆναι · ἄλλοι δὲ ἄρα αὐτὰς οἴσουσι ῥᾳδίως ; πολλοῦ γε δεῖ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι. καλὸς οὖν ἄν μοι…
Plato, Apology
-
…διέφθαρκεν ἀλλὰ καὶ ἄλλας πολλάς · ταύτην γὰρ τὴν τέχνην ἔχει. ταῦτα εἰποῦσα, ὦ ἄνδρες, ἐκείνη μὲν ἀπηλλάγη, ἐγὼ δʼ εὐθέως ἐταραττόμην, καὶ πάντα μου εἰς τὴν γνώμην εἰσῄει, καὶ μεστὸς ἦ ὑποψίας, ἐνθυμούμενος…
Lysias, Speeches
-
…εὐθὺς μετὰ τὸν ἐμὸν θάνατον πολὺ χαλεπωτέραν νὴ Δία ἢ οἵαν ἐμὲ ἀπεκτόνατε · νῦν γὰρ τοῦτο εἴργασθε οἰόμενοι μὲν ἀπαλλάξεσθαι τοῦ διδόναι ἔλεγχον τοῦ βίου, τὸ δὲ ὑμῖν πολὺ ἐναντίον ἀποβήσεται, ὡς ἐγώ φημι. πλείους ἔσονται ὑμᾶς…
Plato, Apology
-
…τεθνεῶτες, τί μεῖζον ἀγαθὸν τούτου εἴη ἄν, ὦ ἄνδρες δικασταί ; εἰ γάρ τις ἀφικόμενος εἰς Ἅιδου, ἀπαλλαγεὶς τουτωνὶ τῶν φασκόντων δικαστῶν εἶναι, εὑρήσει τοὺς ὡς ἀληθῶς δικαστάς, οἵπερ καὶ λέγονται ἐκεῖ δικάζειν, Μίνως τε…
Plato, Apology
-
…μὲν ἄλλα ἔμοιγε δοκεῖ καλῶς λέγεσθαι, τὰ δὲ περὶ τῆς ψυχῆς πολλὴν ἀπιστίαν παρέχει τοῖς ἀνθρώποις μή, ἐπειδὰν ἀπαλλαγῇ τοῦ σώματος, οὐδαμοῦ ἔτι ᾖ, ἀλλʼ ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ διαφθείρηταί τε καὶ ἀπολλύηται ᾗ ἂν ὁ ἄνθρωπος ἀποθνῄσκῃ…
Plato, Phaedo
-
…· οὐδὲ τὰ ἐμὰ νῦν ἀπὸ τοῦ αὐτομάτου γέγονεν, ἀλλά μοι δῆλόν ἐστι τοῦτο, ὅτι ἤδη τεθνάναι καὶ ἀπηλλάχθαι πραγμάτων βέλτιον ἦν μοι. διὰ τοῦτο καὶ ἐμὲ οὐδαμοῦ ἀπέτρεψεν τὸ σημεῖον, καὶ ἔγωγε τοῖς καταψηφισαμένοις μου καὶ…
Plato, Apology
-
…, μὴ τοὺς ἄλλους κολούειν ἀλλʼ ἑαυτὸν παρασκευάζειν ὅπως ἔσται ὡς βέλτιστος. ταῦτα μὲν οὖν ὑμῖν τοῖς καταψηφισαμένοις μαντευσάμενος ἀπαλλάττομαι. τοῖς δὲ ἀποψηφισαμένοις ἡδέως ἂν διαλεχθείην ὑπὲρ τοῦ γεγονότος τουτουῒ πράγματος, ἐν ᾧ οἱ ἄρχοντες ἀσχολίαν ἄγουσι καὶ…
Plato, Apology
-
…; μάλιστα δὲ δύνανται οἱ πλουσιώτατοι καὶ οἱ τούτων ὑεῖς, πρῳαίτατα εἰς διδασκάλων τῆς ἡλικίας ἀρξάμενοι φοιτᾶν, ὀψιαίτατα ἀπαλλάττονται. ἐπειδὰν δὲ ἐκ διδασκάλων ἀπαλλαγῶσιν, ἡ πόλις αὖ τούς τε νόμους ἀναγκάζει μανθάνειν καὶ κατὰ τούτους ζῆν κατὰ…
Plato, Protagoras
-
…τὴν ἐξ ἁπάσης Πελοποννήσου στρατιὰν ἐλθοῦσαν ἐνίκων μαχόμενοι, καὶ τῶν Ἡρακλέους παίδων τὰ μὲν σώματα εἰς ἄδειαν κατέστησαν, ἀπαλλάξαντες δὲ τοῦ δέους καὶ τὰς ψυχὰς ἠλευθέρωσαν, διὰ δὲ τὴν τοῦ πατρὸς ἀρετὴν ἐκείνους τοῖς αὑτῶν κινδύνοις ἐστεφάνωσαν .…
Lysias, Speeches