ἄτηκτος
ἄτηκτος, not melted
ἄτηκτος, ον,
- not melted or to be melted by fire, χιών Pl. Phd. 106a; ἄ. πυρί Arist. GA 762a31, cf. Mete. 388b24.
- 2 insoluble in oil, Dsc. 5.160.
- II metaph., not to be softened or subdued, νόμοις ἄτηκτοι Pl. Lg. 853d.
I no fundido, no licuado
χιών
II
1 no soluble por efecto del agua u otro disolvente
(τὴν γῆν) ἐάσαντα ἄτηκτον
2 no fusible, que no se funde o licúa
(γῆν) ... ὑπ' ἀμφοῖν ἄτηκτον ἀπηργάσατο
hizo (la tierra) indestructible por ambos (el agua y el fuego)σώματα τηκτὰ καὶ ἄτηκτα
πυρὶ ἄτηκτα
ἡ λιθάργυρος
3 fig. de pers. que no se ablanda, inflexible
νόμοις ... ἄτηκτοι
ἄ·τηκτος, ος, ον :
1 non fondu, Plat. Phæd. 106a, etc. ; Arstt. Meteor. 3, fin ; 4, 8 ; etc. ||
2 qu’on ne peut faire fondre ou amollir, fig. Plat. Leg. 853d.
Étym. ἀ, τήκω.
ἄτηκτος, nicht geschmolzen, χιών Plat. Phaed. 106a ; nicht zu schmelzen, unschmelzbar, Tim. 73e ; Arist. (s. ἄτεγκτος); übertr., nicht zu erweichen, νόμοις Plat. Legg. IX.853d.
ἄτηκτος
- not melted or to be melted, Plat.