ἐκπυέω
ἐκπυέω, suppurate
ἐκπῡ-έω,
- suppurate, Hp. Epid. 1.20, Prog. 15, Epid. 2.1.7:—Med., Id. Aph. 7.38, Fract. 27:—Pass., Id. Aph. 6.20.
medic. supurar, formar pus, echar pus de órganos o partes del cuerpo
ἐπάρματα ... οὐδ' ἐξεπύησεν
las hinchazones ... no supuraronπρὶν ἐκπυῆσαι τὸ οὖς
ἐὰν ἐκπυήσῃ τὰ οἰδήματα
• part. subst.
τὰ ἐκπυοῦντα
supuraciones
• en v. med.-pas. mismo sent.
κατάρροοι ἐς τὴν ἄνω κοιλίην ἐκπυέονται ἐν ἡμέρῃσιν εἴκοσι
τὰ ὦτα ... διὰ ταῦτα φθάνει ἐκπυούμενα
τῶν σαρκῶν ἐκπυησομένων
ἐκπυηθέντος τοῦ φύματος καὶ ῥαγέντος
ἐκ·πυέω-ῶ [ῡ]
1 convertir en pus, faire suppurer, Hpc. ||
2 intr. suppurer, Hpc. Epid. 1, 956, etc.
ἐκπυέω, [ῡ], zum Eitern bringen, auch intr., eitern, Hippocr.