ἐμπλημμυρέω
ἐμπλημμυρέω, welter in
ἐμπλημμῡρέω,
- welter in, πηγαῖς αἵματος Philostr. Im. 1.29; ἐμπλημμυροῦντος αὐτοῖς (sc. τοῖς νηπίοις) τοῦ γάλακτος ib. 2.3.
1 c. suj. animado sumergirse, revolcarse en c. dat.
τὸ μὲν κῆτος ... ἐμπλημμυροῦν πηγαῖς αἵματος
2 c. suj. de un líquido desbordarse en c. dat.
τὸ μὲν τῶν νηπίων εἶδος οὔπω σαφὲς ἐμπλημμυροῦντος αὐτῷ τοῦ γάλακτος
ἐμ·πλημμυρέω-ῶ [ῡ] (prés.) être inondé de, dat. Philstr. 806.
Étym. ἐν, πλ.
ἐμπλημμυρέω, [ῡ], dabei überfluten, Philostr. im. 1.19.