ἐμπλώω
flotar en c. dat.
ἐλαίῳ
τῷ ὑγρῷ τὰ ἔντερα
κόλποισιν ἐνιπλώουσι θαλάσσης
• abs.
τὰ ἐμπλώοντα
lo que flotaἔστ' ἂν σμικρότερος ἐὼν χώρην ἐς τὸ ἐμπλώειν ἴσχῃ
hasta que, disminuyendo de tamaño, ocupa un lugar para flotar
ἐμ·πλώω (seul. prés.) ion. c. ἐμπλέω, Nic. Al. 426 ||
➳ Épq. ἐνιπλώω, Opp. H. 1, 260.
Étym. ἐν, πλ.
ἐμπλώω, ion. u. poet. = ἐμπλέω ; Nic. Al. 426 ; Opp. Hal. 1.260.