ἐμπλεονάζω
ἐμπλεονάζω, to be profuse in
ἐμπλεονάζω,
- to be profuse in, αἵματι Heraclit. Ep. 7.6; ταῖς πυρίαις Sor. 1.77.
1 emplear con profusión, multiplicar c. dat.
ἐμπλεονάζειν ταῖς πυρίαις
2 abundar en c. dat.
τὸ δεῖπνον ... τοῖς δὲ ὠφελιμωτέροις ἐμπλεονάζον
• fig.
ὡς ἀριστῆας τοὺς ἐμπλεονάσαντας αἵματι τιμῶντες
honrando como a héroes a los que se han cubierto de sangre enemiga
ἐμ·πλεονάζω, répandre à profusion, dat. Ps.-Héraclite éph. Ep. 7, 6.
Étym. ἐν, πλ.
ἐμπλεονάζω, Ueberfluß haben an ; Sp. αἵματι, Blut im Ueberfluß vergießen.