ἐμπλήσσω
ἐμπλήσσω, to strike against, fall upon
ἐμπλήσσω, Att. ἐμπλήττω, in Hom. ἐνιπλ-:
- I intr., strike against, fall upon or into, c. dat., ὡς ὅτʼ ἂν ἢ κίχλαι . . ἠὲ πέλειαι ἕρκει ἐνιπλήξωσι Od. 22.469; τάφρῳ Il. 12.72; νηῒ ἐ. fall upon it, of a storm, Arat. 423: abs., dash, A.R. 1.1203, 2.602.
- II c. acc. pers., attack, Id. 3.1297.
- 2 ἐ. φόβον τινί strike terror into . ., Opp. H. 3.480.
- 3 pf. part. Pass. ἐμπεπληγμένος, = ἄνεως, Gal. Lex.Hipp. s.h.v.; cf. ἔμπληκτος.
I intr. chocar contra c. dat.
τάφρῳ
• abatirse, precipitarse sobre o contra
ὅτ' ἂν ... πέλειαι ἕρκει ἐνιπλήξωσι
como cuando una bandada de palomas se precipita contra una red de caza(ὅταν) ἐμπλήξασα θοὴ ἀνέμοιο κατᾶιξ
cuando abatiéndose una veloz ráfaga de vientoνηῒ ... θύελλα
II tr.
1 c. ac. de pers. atacar
οἱ δέ μιν ... ἐνέπληξαν κεράεσσιν
ὅς τε δαμάζει ἀνέρας ἀπροφάτοισιν ἐνιπλήσσων ὀδύνῃσιν
2 c. ac. y dat. infundir
φόβον ... ἐνιπλῆξαι μελανούροις
3 part. perf. pas. ἐμπεπληγμένος tocado, tronado, demente Gal.19.81.
ἐμ·πλήσσω, att. -πλήττω (f. -πλήξω)
1 intr. s’élancer sur, se précipiter sur, dat. Il. 12, 72 ; 15, 344 ; Arat. 423 ; abs. Od. 22, 469 ; acc. A. Rh. 3, 1297 ; 1, 1203, etc. ||
2 tr. frapper : φόβον τινί, Opp. H. 3, 480, frapper qqn d’épouvante ||
➳ Épq. ἐνιπλήσσω, Hom. ll. cc.
Étym. ἐν, πλ.
ἐμπλήσσω, att. ἐμπλήττω,
1) intr., hineinfallen, hineinstürzen ; ἕρκει, in eine Schlinge geraten, von Vögeln, Od. 22.469 ; τάφρῳ, in einen Graben hineinstürzen, Il. 12.72, 15.344 ; sp.D., wie Ap.Rh. 1.1203, absol., vom Sturm ; τινά, auf Einen losstürzen, ihn angreifen, 3.1297 ; ἐναντίαι ἐμπλήξασαι, aneinandergeratend, 2.602.
2) trans., bestürzt machen, betäuben, verblüffen, Sp.; φόβον μελανούροις, Schreck einjagen, Opp. H. 3.480.
1) intr., hineinfallen, hineinstürzen ; ἕρκει, in eine Schlinge geraten, von Vögeln, Od. 22.469 ; τάφρῳ, in einen Graben hineinstürzen, Il. 12.72, 15.344 ; sp.D., wie Ap.Rh. 1.1203, absol., vom Sturm ; τινά, auf Einen losstürzen, ihn angreifen, 3.1297 ; ἐναντίαι ἐμπλήξασαι, aneinandergeratend, 2.602.
2) trans., bestürzt machen, betäuben, verblüffen, Sp.; φόβον μελανούροις, Schreck einjagen, Opp. H. 3.480.
ἐμπλήσσω : see ἐνιπλήσσω.
ἐμπλήσσω
Attic -ττω
Epic ἐνιπλ-,
fut. ξω
- to strike against, fall upon or into, c. dat., Hom.