ἐμπλέω
ἐμπλέω, to sail in, to float in
ἐμπλέω,
- sail in, [πλοίοις] Hdt. 7.184: abs., οἱ ἐμπλέοντες Th. 3.77, X. Oec. 8.8.
- 2 in Ion. form ἐμ-πλώω, float in or upon, Nic. Al. 426, Opp. H. 1.260 (ἐνιπ-), Aret. SD 1.9, 2.1: part. ἐμπλέων loose, πῶρος Heliod. ap. Orib. 45.6.8.
- 3 Pass., of the sea, πελάγη ναυσὶν ἐμπλεόμενα Ph. 1.28, cf. 2.514.
I intr.
1 c. suj. de pers. y dat. o giro prep. navegar en o dentro de
ὅσοι ἐνέπλεον τούτοισι (τοῖς σιταγωγοῖς πλοίοις)
καθ' ἕκαστον (σκάφος) ἐμπλέοντες ὀλίγοι
• part. subst.
οἱ ἐμπλέοντες
• abs., fig. arribar
ἐάν τι ... πάθω ὑπὸ τοῖνδε κασαλβάδοιν δεῦρ' ἐμπλέων
si me pasa algo a manos de estas dos rameras por navegar hacia aquí
2 c. suj. de cosa flotar en c. dat.
πῶρος ἐμπλέων εὑρίσκεται τοῖς σώμασι
II tr. surcar, recorrer en v. pas.
χέρσος θαλαττωθεῖσα ... ναυσὶν ἐμπλεῖται
ἐμ·πλέω (f. -πλεύσομαι, etc.)
1 naviguer dans ou sur, dat. Hdt. 7, 184 ; οἱ ἐμπλέοντες, Thc. 3, 77 ; Xén. Œc. 8, 8, les hommes d’équipage ||
2 flotter dans, Arét. Caus. m. diut. 1, 12 ; 2, 1.
Étym. ἐν, πλ.
ἐμπλέω, (πλέω), darin schiffen, fahren ; πλοίοις Her. 7.184 ; οἱ ἐμπλέοντες, die Leute auf dem Schiffe, Thuc. 3.77 u. Sp. Bei Aret. von Speisen, ein Aufstoßen verursachen.
ἐμπλέω
fut. -πλεύσομαι
ἐν
- to sail in, πλοίῳ Hdt.: absol., οἱ ἐμπλέοντες the crews, Thuc.