ἔμπλησις
ἔμπλησις, filling, satisfaction
ἔμπλησις, εως, ἡ, f.l. for ἔκπλησις, Epict. Gnom. 17.
hecho de saciar
τῆς ὀρέξεως
ἔμπλησις, εως (ἡ) action de remplir ; p. suite, action de rassasier, de satisfaire, Epict. (Stob. Fl. 5, 93).
Étym. ἐμπίπλημι.
ἔμπλησις, ἡ, Erfüllung, Epict. bei Stob. 5.93.