ἐμπομπεύω
ἐμπομπεύω, to swagger in procession
- walk in procession: hence metaph., c. dat., plume oneself upon, Plu. Cupid. 2.527f; τῇ κιθάρᾳ Luc. Ind. 10, cf. Arg. 2 D. 20; ἐν πολλαῖς ῥάβδοις D.C. 77.5; τῷ λόγῳ Procop.Gaz. Ep. 69; γῆ ἐ. ἄνθεσιν Id. p.141 B.; τοσούτοις δήμοις Hld. 3.7.
I intr.
1 desfilar o salir en procesión
τοσούτοις ἐμπομπεύσασα δήμοις
saliendo en procesión entre tanta genteμετὰ τὸν πόλεμον ἐμπομπεύοντες
• desfilar solemnemente
καθάπερ ἐπὶ σκηνῆς ἐμπομπεύοντα
como saliendo a escena con solemnidad
2 fig. exhibirse
ἐν πολλαῖς τοσαύταις ῥάβδοις ... ἐμπομπεύσαντα
exhibiéndose acompañado de muchos lictoresἐποχοῦνται τοῖς οἰκέταις ἐμπομπεύειν γλιχόμεναι
deseosas de exhibirse se hacen transportar por sus servidoresὁ ... διάβολος ... εἰς τὰς μὴ χήρας ἐμπομπεύει
ἐμπομπεύει σου ἡ αἰσχύνη
• frec. c. dat. hacer gala de, hacer ostentación de
τῇ κιθάρᾳ καὶ ταῖς σφραγῖσιν
τῇ ἐμῇ συμφορᾷ
τῇ ἀτιμίᾳ τοῦ πάθους
τῷ λόγῳ
τοῖς ... κατορθώμασι
πανηγυρικῶς ἐμπομπεύειν τοῖς ἐγκωμίοις τῶν μακαρίων
τῇ νίκῃ
• tb. c. suj. no de pers.
(ὁ ἦρος) ἐμπομπεύει τῷ κάλλει
γῆ διαφόροις ἐμπομπεύει τοῖς ἄνθεσιν
II tr.
1 exhibir, ofrecer como espectáculo
ἀνῆγεν ἐπὶ τὸ βῆμα θεατρίζων τοὺς μακαρίους καὶ ἐμπομπεύων τοῖς ὄχλοις
2 hacer gala de, proclamar
μάτην ἐνεπομπεύσατε ... τὸ «Κύριος ἔκτισέ με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ»
Uebertr., großtun, prahlen mit Etwas, τινί ; Luc. adv.Ind. 10, merc.cond. 4.
- to swagger in procession, Luc.