Logeion | ἐμπορικός

ἐμπορ-ικός, ή, όν,

of or for commerce, mercantile, οἶκος Stesich. 80; ἐ. τέχνη or ἐ. alone, = ἐμπορία I.1, Pl. Euthphr. 14e, Sph. 223d, al.; ἐ., τά, Id. Lg. 842d; ἐ. δίκαι Arist. Ath. 59.5, D. 7.12; κατὰ τοὺς ἐ. νόμους Id. 35.3: ἐ. συμβολαῖα ib. 47; τὰ ἐ. χρήματα money to be used in trade, ib. 49; ἡ μνᾶ ἡ ἐ. the mina of commerce, IG 2(2).1013.34 (ii B. C.); ἐμπορικόν, τό, the class of merchant-seamen, Arist. Pol. 1291b24; with an aptitude for trade, παῖς Lib. Decl. 33.7: Comp. -ώτερος Ptol. Tetr. 66: -κοί, οἱ, camp-traders, sutlers, Arr. Tact. 2.1.
- - 2 imported, foreign, ἐ. χρήματα διεμπολᾶν Ar. Ach. 974; φόρτος Plu. Lyc. 9.
  - 3 διήγημα ἐ. a travellerʼs tale, i.e. a romance, Plb. 4.39.11.
- II Adv. -κῶς in mercantile fashion, Str. 8.6.16.

I

1 comercial, que practica o es propio del comercio, mercantil ἐ. τέχνηcomercio concebido como un trueque, Pl.Euthphr.14e, ἐμπορικοὶ νόμοιleyes mercantiles relativas a cuestiones de importación, préstamo marítimo, etc., Pl.Lg.842d, D.35.3, ἐμ Μιλήτῳ μὲν κατὰ τὸν νόμον τὸν ἐμπορικὸν, ἐν Γόρτυνι δὲ κατὰ τὸν νόμον τὸν προξενικόν Milet 1(3).140.49 (III a.C.), ἐ. ... πόλιςciudad que practica el comercio c. otras ciu., Arist.Pol.1327^a28, ἐ. δίκηproceso mercantil para juzgar infracciones contractuales, etc., Arist.Ath.59.5, D.7.12, D.34.42, cf. 33.2, SEG 37.77.34 (Atenas IV a.C.), συμβόλαια D.35.47, ἐμπορικὰ χρήματα bienes comerciales en dinero o especie, mercancías Ar.Ach.974, cf. D.35.49, IG 1³.47.7 (V a.C.) en SEG 41.4, Plu.2.419b, ἐμπορικοὶ φόρτοιlos cargamentos de mercancías traídas por mar, D.H.9.56, cf. Plu.Lyc.9, φορτία ἐμπορικά llevadas a lomo de burro SB 9792.12 (II a.C.), ἐμπορικὴ μνᾶmina comercial sujeta a estricta comprobación, IG 2².1013.34, cf. 35 (II a.C.), δάνεια Didyma 488.24 (II a.C.), en Egipto μέτρον ἐμπορικόν n. de una medida para áridos PRyl.601.14 (I a.C.), cf. PPrincet.54.58 (I d.C.), c. gen. de concr. ἐ. ἐργασία σμαράγδου el comercio de esmeraldas Vett.Val.3.22.

2 comercial, propio de comerciantes, dotado para el comercio βίος Artem.2.37 (p.170), οὗτοι τῶν ἄλλων ἐμπορικώτεροι καὶ συναλλακτικώτεροι Ptol.Tetr.2.3.30, παῖς Lib.Decl.33.7, cf. Heph.Astr.Epit.4.76.12

• despect. διηγήματα ἐμπορικάnarraciones de comerciantes dignas de poco crédito, Plb.4.39.11, ἐ. ἀπάτη ref. distintas técnicas adivinatorias Orac.Chald.107.9

• de tipo comercial, equiv. de baja calidad ref. tejidos bastos, op. βασιλικός ‘de calidad real’ y ἀπὸ χρειῶν ‘usado’ ἡ]μιτυβίων ἐμ[πορικῶ]ν ἱστούς PHels.7.6, cf. 9 (II a.C.), cf. ἐμπορητικός.

II subst.

1 ὁ ἐ. comerciante esp. de ultramar οἱ δ' ἐμπορικοὶ καὶ στρατιωτικοί Str.12.3.36, ἀπέβησαν αὐτῶν (ὁπλιτῶν) ὀλίγοι ... ὡς ἐμπορικοί τινες ἀπὸ τοῦ πλοίου Polyaen.5.16.3.

2 ἡ ἐ. comercio entre ciu., op. καπηλική ‘pequeño comercio’ interurbano, Pl.Sph.223d

• τὸ ἐ. la clase de los comerciantes, los comerciantes Arist.Pol.1291^b24, cf. Hld.5.12.2.

3 milit. τὸ ἐ. intendencia, parte (del ejército) que se ocupa de compras al por mayor para su aprovisionamiento, Arr.Tact.2.1.

4 lit. τὸ ἐ. empórico, de viajes poema mélico en que se tratan temas vistos en el curso de viajes o expediciones comerciales, Procl.Chr.95, cf. 37.

III adv. -ῶς

1 a la manera de los comerciantes θαλαττουργεῖν Str.8.6.16, ἡμᾶς ἐ. μᾶλλον ἢ φιλικῶς ποιεῖσθαι τὰς διαλέξεις Basil.Ep.84.1.

2 al por mayor καλῶς ἐποίησας τὸν οἶνον ἐ. πωλήσας καὶ μὴ κοτυλίσας hiciste bien en vender el vino al por mayor y no al por menor, POxy.3989.12 (II d.C.).

ἐμπορικός, ή, όν :

1 qui concerne le commerce ou les marchands ; νόμοι ἐ. Dém. 924, 10, lois commerciales ; δίκη ἐ. Dém. 79, 23, procès devant un tribunal de commerce ; ἡ ἐμπορικὴ τέχνη, Plat. Euthyphr. 14e, ou simpl. ἡ ἐμπορική, Plat. Soph. 223d, la science du commerce ; ἐμπορικὰ χρήματα, cargaison commerciale, denrées, marchandises, Ar. Ach. 974 ; ressources d’un négociant, Dém. 940, 20 ; τὸ ἐμπορικόν, Arstt. Pol. 4, 4, 21, la classe des marchands (pour le commerce d’exportation par mer) ||

2 en mauv. part, διήγημα ἐμπ. Pol. 4, 39, 11, récit de marchand, c. à d. fable, invention.

Étym. ἔμπορος.

ἐμπορικός -ή -όν [ἔμπορος] handels‑, commercieel: ἐμπορικὰ χρήματα handelsgoederen Aristoph. Ach. 974; ἡ ἐμπορικὴ τέχνη het vak van handelaar Plat. Euthyph. 14e; subst. τὸ ἐμπορικόν koopvaardijschippers.

ἐμπορικός, ή, όν, zum Handel gehörig, kaufmännisch ; χρήματα, Güter, die man aus dem Auslande durch Handel bezieht, Ar. Ach. 972 ; übh. Kaufmannsgüter, Waren (wie φόρτος, Plut. Lyc. 9 u. a.Sp.); τέχνη Plat. Euthyphr. 14e, τὰ ναυκληρικὰ καὶ ἐμπορικά Legg. VIII.842d ; δίκαι Dem. 33.2, Prozesse vor dem Handelsgericht, die schneller abgemacht wurden ; νόμοι 35.3 ; ἐργασίαι, kaufmännische Geschäfte, DS. 11.56 ; τάλαντον, μνᾶ, das Handelstalent, die im Handel übliche Mine (sie verhielten sich zur solonischen Münze wie 138 zu 100, vgl. Böckh Staatshaush. II S. 349 ff.), Inscr.; – διήγημα, Kaufmannsnachricht, d.i. unzuverlässige, Pol. 4.39.11.
• Adv. ἐμπορικῶς , kaufmännisch, Strab. VIII p. 376.

ἐμπορικός, ή, όν

- - 1commercial, mercantile, Stesich.; ἐμπ. τέχνη ἐμπορία, Plat.; ἐμπ. δίκαι mercantile actions, Dem.; τὰ ἐμπ. χρήματα money to be used in trade, Dem.
  - 2imported, foreign, Ar. from ἔμπορος

Menu

Word wheel

ἐμπορικός

Saved

Recent