ἐμποίνιμος
ἐμποίνιμος, liable to punishment
ἐμποίνιμος, ον, (ποινή)
- liable to punishment, ὅρκος οὐκ ἐ. that may be violated with impunity, Trag.Adesp. 525, cf. Corn. ND 24. Adv. -μως Eust. 1243.3.
1 punible, sujeto a castigo
Ἀφροδίσιος ὅρκος οὐκ ἐ.
el juramento amoroso no está sujeto a castigo
2 adv. -ως castigando Eust.1243.3.
ἐμ·ποίνιμος, ος, ον, poét. qui expose à un châtiment, punissable, Poèt. (Stob. Fl. 1, 28, 2) ; Corn. 24.
Étym. ἐν, ποινή.
ἐμποίνιμος, strafbar ; sprichw. ἀφροδισιος ὅρκος οὐκ ἐμπ., Diog. 3.37, solcher Eidbruch wird nicht bestraft.