Logeion | ἐναίσιμος

ἐναίσ-ιμος, ον, (αἶσα) Ep. Adj. (rare in Trag.)

ominous, fateful, οὐδʼ ἦλθον ἐναίσιμον (as Adv.) Il. 6.519; ὄρνιθας γνῶναι καὶ ἐναίσιμα μυθήσασθαι Od. 2.159; οὐδέ τε πάντες ἐναίσιμοι [ὄρνιθες] ib. 182; esp. in good sense, seasonable, of omens, ἐ. σήματα φαίνων Il. 2.353: generally, favourable, boding good, λιγνὺν ἐναίσιμον ἀΐσσουσαν A.R. 1.438.
- II of persons, their thoughts, etc., righteous, ἀνὴρ ὃς ἐ. εἴη Od. 10.383; οἵ τινές εἰσιν ἐ. οἵ τʼ ἀθέμιστοι 17.363; ᾧ οὔτʼ ἂρ φρένες εἰσὶν ἐ. (of Achilles) Il. 24.40, cf. Od. 18.220; ἐμοὶ νόος ἐστὶν ἐ. 5.190; so τοῦτό γʼ ἐναίσιμον οὐκ ἐνόησεν 2.123, 7.299; ἐ. τίει [βίον] A. Ag. 775 (lyr.); γῆρας γὰρ ἐ. ἄνδρα τίθησιν makes him honoured, Opp. H. 1.683.
- - 2 of things, fit, proper, ἐ. δῶρα διδοῦναι ἀθανάτοις Il. 24.425, cf. h.Cer. 369. Adv. -μως fitly, becomingly, αἰνεῖν A. Ag. 916; μή νυν ὑπέρβαλλʼ, ἀλλʼ ἐ. φέρε E. Alc. 1077.

I mánt.

1 que presagia, augural ὄρνιθες Od.2.182

• neutr. subst. ἐναίσιμα presagios ὄρνιθας γνῶναι καὶ ἐναίσιμα μυθήσασθαι Od.2.159.

2 en sent. posit. auspicioso, de buen augurio, propicio ἀστράπτων ἐπιδέξι', ἐναίσιμα σήματα φαίνων Il.2.353, λιγνύς A.R.1.438, ὄσσαν A.R.1.1087, cf. Max.539, τὰ μὲν οὕτω ἐναίσιμα πάντα γένοιτο ἐκ μακάρων que todo eso pueda así cumplirse de manera propicia gracias a los dioses A.R.1.900

• neutr. subst. ἐναίσιμα buenos augurios Arat.420.

3 presagiado, que sucede bajo un presagio ἡ γένεσις Iul.Ar.260.8.

II gener.

1 que es como es debido, justo, sensato ref. pers. y asim. ᾧ οὐτ' ἂρ φρένες εἰσὶν ἐναίσιμοι οὔτε νόημα γναμπτόν ni sensata es su mente ni doblegable su pensamiento, Il.24.40, cf. Od.18.220, Q.S.14.196, τίς ... ἀνήρ, ὃς ἐ. εἴη ... Od.10.383, cf. Il.6.521, op. ἀθέμιστος Od.17.363, Δίκα ... τὸν δ' ἐναίσιμον τίει βίον A.A.775, γῆρας ... ἐναίσιμον ἄνδρα τίθησιν Opp.H.1.683.

2 de cosas y abstr. condigno, adecuado, conveniente ἐναίσιμα δῶρα διδοῦναι ἀθανάτοις Il.24.425, cf. h.Cer.369, τοῦτο γ' ἐναίσιμον οὐκ ἐνόησε Od.2.122, οὐ βούλομαι ἐπ' ἀνδράσι πρεσβυτέροις εἰπεῖν ῥήματα οὐκ ἐναίσιμα no quiero decir inconveniencias contra hombres ya mayores Numen.24.66, ἐναίσιμον ἄλγος ἔχουσιν tienen el dolor que les corresponde Gr.Naz.M.37.1240A, ἐναίσιμα μέτρα Opp.H.3.636

• neutr. sg. como adv. ἐναίσιμον en el momento debido οὐδ' ἦλθον ἐ., ὡς ἐκέλευες Il.6.519

• neutr. plu. como adv. δμῶες ... οὐκέτ' ... ἐθέλουσιν ἐναίσιμα ἐργάζεσθαι los sirvientes ya no quieren trabajar como les corresponde, Od.17.321, ἔδοξε τῷ Νεάρχῳ ἐναίσιμα λέγειν a Nearco le pareció que hablaba adecuadamente Arr.Ind.34.11.

III adv. -ως convenientemente, con moderación αἰνεῖν A.A.916, μή νυν ὑπέρβαλλ' ἀλλ' ἐ. φέρε ref. al dolor por la pérdida de Alcestis, E.Alc.1077, cf. Sch.Er.Il.24.425a.

ἐν·αίσιμος, ος, ον [σῐ]

1 qui annonce l’avenir, en parl. de signes ou d’oiseaux, Od. 2, 159, 182 ||

2 particul. de bon augure, Il. 2, 353 ; A. Rh. 1, 438 ; d’où favorable, opportun ; adv. ἐναίσιμον, Il. 6, 519, à propos ||

3 p. ext. convenable, juste, honnête, en parl. de pers. Od. 10, 383 ; 17, 363 ; en parl. de choses (sentiments, vie, etc.) Il. 24, 40, etc. ; Eschl. Ag. 775 ; Opp. H. 1, 683 ; d’où en gén. convenable, approprié, Il. 24, 425.

Étym. ἐν, αἶσα.

ἐν-αίσιμος -ον [αἶσα]
1. van zaken
a. voorspellend, gunstig: ὄρνιθες ... ἐναίσιμοι voorspellende vogeltekens Od. 2.182; vaak pos.: ἐναίσιμα σήματα gunstige tekens Il. 2.353.
b. gepast: ἐναίσιμα δῶρα διδοῦναι ἀθανάτοις gepaste geschenken aanbieden aan de goden Il. 24.425; ἐναίσιμα ἐργάζεσθαι zijn plicht doen Od. 17.321; adv. n.: οὐδ’ ἦλθον ἐναίσιμον ik kwam niet op het juiste moment Il. 6.519; ἐναισίμως op gepaste wijze.
2. van pers. rechtschapen, weldenkend: ᾧ οὐτ’ ἂρ φρένες εἰσὶν ἐναίσιμοι die geen faire instelling heeft Il. 24.40.

ἐναίσιμος, Schicksal verkündend, vorbedeutend ; ὄρνιθες Od. 2.181 ; σήματα, vom Blitz, Il. 2.355 ; vom Seher, ἐναίσιμα μυθήσασθαι, das Schicksal eröffnende Worte, Od. 2.159 ; ὄρνιθος ὄσσα Ap.Rh. 1.1087 ; adverbialisch, ἐναίσιμον ἦλθον Il. 6.519, zur rechten Zeit ; vgl. Ap.Rh. 1.438, dem Schicksale entsprechend, schicklich. Von Menschen, billig, gerecht, Od. 10.383 ; Ggstz ἀθέμιστος, 17.363 ; νόος, φρένες, 5.190, Il. 24.40 ; ἐναίσιμον οὐκ ἐνόησε Od. 7.299 ; ἐναίσιμα ἐργάζεσθαι 17.321 ; βίος Aesch. Ag. 751 ; ἐναίσιμα δῶρα, gebührende, Il. 24.425 ; γῆρας ἐναίσιμον ἄνδρα τίθησιν, ehrwürdig, Opp. H. 1.683.
• Adv., ἐναισίμως αἰνεῖν, geziemend, Aesch. Ag. 890 ; φέρειν Eur. Alc. 1077.

ἐναίσιμος

-ον

[ἐν- 6 + αἴσιμος.]

- 1
- - a
    Due, fitting, proper: δῶρα Il. 24.425.
    
    Of persons, right-thinking, just Il. 6.521: Od. 10.383, Od. 17.363.
    
    Of the mind, intent on the right, just Il. 24.40: Od. 5.190, Od. 18.220.
    
    Of the result of mental effort, right, in accordance with justice: τοῦτό γʼ ἐναίσιμον οὐκ ἐνόησεν Od. 2.122 (this contrivance was not . . .), Od. 7.299 (in this her judgment was at fault).
  - b
    Absol. in neut. pl. ἐναίσιμα, what is right: ἐ. ἐργάζεσθαι Od. 17.321.
  - c
    In neut. sing. ἐναίσιμον as adv., in due season, at the appointed time: ἦλθον Il. 6.519.
- 2
  Bringing omens, charged with fate: ὄρνιθες Od. 2.182.
  
  Boding well: σήματα Il. 2.353.
  
  Absol. in neut. pl., omens Od. 2.159.

ἐναίσιμος ?

1propitious Δαμαίνας πα[ῖ, ἐ]να[ισίμ]ῳ νῦν μοι ποδὶ στείχων ἁγέο Παρθ. 2. 66.

ἐναίσιμος : fateful, favorable (opp. παραίσιος), Il. 2.353, Od. 2.182, 159; then proper, seemly, just (ἐν αἴσῃ, κατʼ αἶσαν, κατὰ μοῖραν), ἀνήρ, Il. 6.521; φρένες, Od. 18.220; δῶμα, Il. 24.425; neut. sing. as adv., ἐναίσιμον ἐλθεῖν, ‘opportunely,’ Il. 6.519; predicative, Od. 2.122, Od. 7.299.

ἐναίσιμος ἐν-αίσῐμος, ον

- Iominous, boding, fateful, Lat. fatalis, Od.; neut. ἐναίσιμον and -μα as adv. ominously, Hom.: —in good sense, seasonable, Lat. opportunus, of omens, Il.
- IIof persons, righteous, Hom.
- - 2of things, fit, proper, Il.:—adv. -ως, fitly, becomingly, Aesch., Eur.

Menu

Word wheel

ἐναίσιμος

Saved

Recent