ἐναμείβω
ἐναμείβω, change, alter
ἐνᾰμείβω,
- change, alter, Lyd. Mag. 3.39.
1 intr. alternar, turnarse
δένδρεά τ' οὐκ ἐθέλει πάσαις ἐτέων περόδοις ἄνθος εὐῶδες φέρειν πλούτῳ ἴσον, ἀλλ' ἐναμείβοντι
ni los árboles acostumbran en todos los ciclos anuales a dar con igual profusión perfumada flor, sino que alternanἐναμειβομένη ἡ κίνησις
2 tr. cambiar, intercambiar c. ac. y dat.
ἰδίαις παραδόσεσιν ἐναμείβοντες τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ
cambiando el mandato de Dios por las propias tradiciones
• cambiar, alterar
τοὺς κεκτημένους
ὁ χρόνος ... τὰ πολλὰ ... κόσμια ... ἐνήμειψεν
ἐν·αμείβω [ᾰ] échanger, faire alterner dans, Hpc. 343, 44.
ἐναμείβω, darin wechseln, Hippocr.
ἐνᾰμείβω
- 1change, vary intrans. δένδρεά τʼ οὐκ ἐθέλει πάσαις ἐτέων περόδοις ἄνθος εὐῶδες φέρειν πλούτῳ ἴσον, ἀλλʼ ἐναμείβοντι (ἐν ἀμείβοντι coni. Musurus) N. 11.42