ἐναλλάκτης
ἐναλλάκτης, perverse person
ἐναλλ-άκτης, ου, ὁ,
- perverse person, Aq. Is. 3.4.
1 perverso, pervertido de pers., Aq.Is.3.4.
2 travesaño
ἐναλλάκτης, ου (ὁ) qui a des mœurs contre nature, litt. qui intervertit (l’ordre de la nature) Aqu. Esai. 3, 4.
Étym. ἐναλλάσσω.