ἐνθρύπτης
ἐνθρύπτης, intritio
ἐνθρύπ-της, =
- intritio (fort. intritor), Gloss.
picado o desmenuzado, Gloss.2.299, cf. tb.
ἐνθρύπτης, ὁ, der einbrockt, l.d.
ἐνθρύπτης, intritio
picado o desmenuzado, Gloss.2.299, cf. tb.