ἐνορμίτης
ἐνορμίτης, in harbour
ἐνορμ-ίτης [ῑ], ου, poet. -ίτας, αο, ὁ,
- in harbour, AP 10.2 (Antip. Sid.), 10.14.9 (Agath.).
ἐνορμίτης, ου [ῑ] adj. m. qui est dans le port, Anth. 10, 2, 14.
Étym. ἐν, ὅρμος.
ἐνορμίτης, ὁ, am Hafen (am Ufer) befindlich ; Πρίηπος Agath. 57 (X.14); Antip.Sid. 37 (X.2).
ἐνορμίτης
from ἐνορμίζω
ἐνορμί_της, ου,
- in harbour, Anth.