ἐξαμάω
ἐξαμάω, to mow
ἐξᾰμάω (A),
- mow or reap out, finish mowing or reaping, ἐξαμᾷ θέρος A. Pers. 822, cf. Ag. 1655 (troch.), E. Ba. 1315; σπείρων . . κἀξαμῶν ἅπαξ sowing and reaping, S. Tr. 33; χρυσοῦν θέρος ἐξαμησάμενος Plu. Demetr. 4:—Pass., γένους ἅπαντος ῥίζαν ἐξημημένος (pf. part.) having all the race cut off root and branch, S. Aj. 1178, cf. Paus. 8.7.7.—Poet. and later Prose. [On the quantity, v. ἀμάω.] (ἐξαμοῦν· ἐκθερίζειν is corrupt in Hsch.)
ἐξᾰμάω (B),
- = ἐξαφύσσω (cf. ἀμάω B), τἄντερʼ ἐξαμήσω Ar. Lys. 367:—Med., τὰ σπλάγχνʼ ἔφασκον ἐξαμήσεσθαι E. Cyc. 236; ἐξαμησάμενος τὴν λατύπην IG 2(2).244.81 (iv B. C.).
segar por completo fig.
πάγκλαυτον ἐξαμᾷ θέρος
σπείρων ... κἀξαμῶν ἅπαξ
ἔμελλε ... ὁ δαίμων ... τὸ γένος τὸ Κασσάνδρου κακῶς ἐξαμήσειν
• en v. med. mismo sent.
γένους ἅπαντος ῥίζαν ἐξημημένος
dejando segada la raíz de toda su estirpeχρυσοῦν θέρος ἐξαμησάμενος
1 arrancar, sacar con violencia
τἄντερ' ἐξαμήσω
te arrancaré las entrañas de un mordisco
• en v. med. mismo sent.
τὰ σπλάγχν' ... βίᾳ
2 en v. med. retirar, sacar haciendo un montón
τ]ὴν λατύπην τὴν ἐγκεχωμένην ἐκ τ[] ... πύργ
ἐξ·αμάω-ῶ [ᾰμ] (f. ήσω ; pf. pass. part. ἐξημημένος) enlever avec la faux, moissonner, faucher, Eschl. Pers. 822 ; Eur. Bacch. 1316 ; p. opp. à σπείρω, Soph. Tr. 33 ; fig. couper, arracher : ῥίζαν γένους, Soph. Aj. 1178, extirper une race ; τὰ ἔντερα, Ar. Lys. 367, arracher les entrailles ||
Moy.
1 faucher, moissonner, Plut. Demetr. 4 (part. ἐξαμησάμενος) ||
2 arracher : τὰ σπλάγχνα, Eur. Cycl. 236 (fut. inf. ἐξαμήσεσθαι) les entrailles.
ἐξαμάω, abschneiden, abmähen, ernten ; σπείρων κἀξαμῶν Soph. Tr. 33 ; θέρος, die Ernte vollenden, Aesch. Pers. 822 ; Eur. Bacch. 1316 u. Sp.; im med., Plut. Demetr. 4. – Uebtr., von Grund aus vertilgen, ausrotten ; γένους ἅπαντος ῥίζαν ἐξημημένος Soph. Aj. 1157, mit der Wurzel des ganzen Stammes abgemäht, ausgerottet ; vgl. Paus. 8.7.7 ; βρύκουσά σου τοὺς πλεύμονας καὶ τἄντερʼ ἐξαμήσω Ar. Lys. 367, die Eingeweide aus dem Leibe reißen, wie im med. τὰ σπλάγχνʼ ἔφασκον ἐξαμήσεσθαι βίᾳ Eur. Cycl. 236.
ἐξαμάω
fut. ήσω
- to mow or reap out, to finish mowing or reaping, Trag.:—metaph. to cut out, in Mid., Eur.:—Pass., γένους ῥίζαν ἐξημημένος (part. perf.) having the race cut off root and branch, Soph.
ἐξαμάω
- = ἐξαφύσσω.