ἐπικλίντης
ἐπικλίντης, moving sideways
ἐπικλίν-της, ου, ὁ,
- moving sideways, [σεισμοὶ] ἐπικλίνται earthquakes that move at acute angles, Arist. Mu. 396a1 (v.l. ἐπικλίται: ἐπικλινίαι (sic) Lyd. Ost. 53 codd.).
ἐπικλίντης, ου (ὁ) (s. e. σεισμός) tremblement de terre qui déplace le sol à angle aigu, Arstt. Mund. 4, 30.
Étym. ἐπικλίνω.
ἐπικλίντης, σεισμός, eine Erderschütterung in spitzen Winkeln nach den Seiten hin, Arist. mund. 4.