ἐπικλίνω
ἐπικλίνω, to put to; bend towards, lean upon
ἐπι-κλίνω,
- put to, shut a door: hence, in Pass., once in Hom., ἐπικεκλιμέναι σανίδες closed doors, Il. 12.121.
- II bend towards, τὰ ὦτα ἐ. prick the ears, X. Cyn. 6.15; ἐ. αὑτὸν πρός τι lean against . ., Paus. 9.30.10; ξίφει ἑαυτήν Philostr. Her. 19.11; ἐ. τὸ στόμα pull it open, Arist. PA 660b22:—Pass., κεραῖαι ἐπικεκλιμέναι spars leaning on the wall and inclined at an angle to it, Th. 2.76.
- 2 cause to incline, πρὸς ταῦτα τὰ πράγματα D. 3.8.
- 3 intr., lean upon, τοῖν χεροῖν Pl. Amat. 132b; incline towards, ἐπί τι Chrysipp.Stoic. 3.175; πρὸς τὸ χεῖρον Dam. Pr. 400.
- 4 = ἐπικατακλίνω, J. AJ 1.10.4.
- III in Pass., lie over against or near, Σαλαμῖνος τᾶς ἐπικεκλιμένας ὄχθοις ἱεροῖς (sc. of Attica), E. Tr. 801 (lyr.), cf. A.R. 2.418.
- IV Pass., also, recline upon, τύλῃ AP 11.14 (Ammian.).
ἐπι·κλίνω [ῑν]
I tr.
1 incliner ou appliquer sur : σανίδες ἐπικεκλιμέναι, Il. 12, 121, porte fermée (litt. battants de porte appliqués l’un contre l’autre) ; κεραῖαι ἐπικεκλιμέναι, Thc. 2, 76, matériaux couchés sur un mur et le débordant à angle droit ; abs. au pass. être couché sur un lit de table, Anth. 11, 14 ||
2 incliner vers : τὰ ὦτα, Xén. Cyn. 6, 15, baisser les oreilles, en parl. de chiens ; ἑαυτὸν πρός τι, Paus. 9, 30, 10, s’incliner vers qqe ch. ||
3 au pass. être situé près de, dat. Eur. Tr. 797 ||
II intr. se pencher sur ou vers : fig. incliner vers : πρός τι, Dém. 30 fin ; ἐπί τι, Chrysipp. (Plut. M. 1045d) vers qqe ch.
1. act. causat., met acc. en dat. doen leunen tegen;
2. act. intrans. zich richten op, afbuigen naar,
ἐπικλίνω, (κλίνω), anlehnen ; οὐδὲ πύλῃσιν εὗρʼ ἐπικεκλιμένας σανίδας, angelehnte, verschlossene Türflügel, Il. 12.121 ; τὴν θύραν, die Tür verschließen, Ar. Eccl. 420 (vgl. ἀνακλίνω); κεραῖαι ἐπικεκλιμέναι, auf oder über die Mauer gelegte Segelstangen, Thuc. 2.76 ; τὰ ὦτα, die Ohren an den Kopf legen, von den Hunden, Xen. Cyn. 6.15. – Bei Eur. im pass., Σαλαμῖνος τᾶς ἐπικεκλιμένας ὄχθοις ἱεροῖς, die sich dahin neigt, dabei liegt, Tr. 797, wie Κολχὶς πόντου καὶ γαίης ἐπικέκλιται ἐσχατιῇσιν Ap.Rh. 2.417. – Intr., sich wohin neigen. πρὸς ταῦτα τὰ πράγματα, sich daran machen, Dem. 3.8 ; ἐπί τινα, Plut. u. a.Sp.; – ἐπεκλίνθην, ich legte mich zu Tische, Ammian. 19 (XI.14).
†ἐπικλίνω
[ἐπι- 18.]
Acc. pl. fem. pf. pple. pass. ἐπικεκλιμένας.
To put into position for closing a gate, put to: ἐπικεκλιμένας σανίδας καὶ ὀχῆα Il. 12.121.
ἐπικλίνω : only pass. perf. part., ἐπικεκλιμέναι σανίδες, closed doors, Il. 12.121†.
ἐπικλίνω
fut. -κλινῶ
- Ito put a door to: Pass., perf. part. ἐπικεκλιμέναι σανίδες closed doors, Il.
- IIto bend towards, τὰ ὦτα ἐπ. to prick the ears, Xen.:— Pass., κεραῖαι ἐπικεκλιμέναι spars inclined at an angle to the wall, Thuc.
- 2intr. to incline towards, πρός τι Dem.
- IIIPass. to lie over against a place, c. dat., Eur.
- IVin Pass., also, to lie down at table, Anth.