ἐπιτέλειος
ἐπιτέλειος, bringing to fulfilment
ἐπιτέλ-ειος, α, ον,
- bringing to fulfilment, epith. of Aphrodite, BCH 49.79 (Delph.); of Zeus, SIG 961 note 2 (iv B.C.).
ἐπι·τέλειος, α, ον, c. τέλειος, Jos. A.J. 16, 2, 4.