ἐπιτελείωσις
ἐπιτελείωσις, accomplishment, completion
ἐπιτελ-είωσις, εως, ἡ,
- after-offering, esp. in thanksgiving for the birth of a child, Pl. Lg. 784d.
- II accomplishment, completion, τῆς εὐχῆς Plu. Num. 14, cf. Sollert. 2.961c; ἐ. τῆς πολιτείας, of the Censorship at Rome, Id. Cat.Ma. 16, Flam. 18.
ἐπιτελείωσις, εως (ἡ)
1 consécration d’un enfant après sa naissance, Plat. Leg. 784d ||
2 accomplissement, Plut. Num. 14, etc. ; particul. action de remplir une charge, Plut. Cato ma. 16.
Étym. ἐπιτελειόω.
ἐπιτελείωσις, ἡ, die Vollendung, τῆς εὐχῆς u. ä. Plut. oft, z.B. Num. 14 ; πολιτείας, die höchste Würde im Staate, Flam. 18, Cat. mai. 16. – Plat. Legg. VI.784d μήτε εἰς γάμους ἴτω μήτε εἰς τὰς τῶν παίδων ἐπιτελειώσεις, gewöhnlich Dankopfer nach der Geburt eines Kindes erklärt.
ἐπιτελείωσις
from ἐπιτελειόω
ἐπιτελείωσις, εως
- accomplishment, completion, Plut.