ἐπιτείχισμα

ἐπιτείχ-ισμα, ατος, τό,

• fort or stronghold placed on the enemyʼs frontier, v.l. in Th. 8.95, cf. X. HG 5.1.2; τινί or ἐπί τινα against one, κατασκευάζειν ὑμῖν ἐ. τὴν Εὔβοιαν D. 8.66; ἐπὶ τὴν Ἀττικήν Id. 18.71; κατὰ τῆς πόλεως D.H. 3.43: c. gen., ἔχουσι τοσαῦτʼ ἐ. τῆς αὑτοῦ χώρας holding so many fortresses which command his country, D. 4.5.
• • • 2 metaph., τῆς αὑτῆς ἀρχῆς ἐ. πρὸς τὸ μηδʼ ὁτιοῦν παρακινεῖν a barrier or obstacle to.., Id. 15.12; ὥσπερ ἐ. τοῖς υἱοῖς κατάγει τὸν Ἀντίπατρον J. BJ 1.23.1; τὴν φιλοσοφίαν ἐ. τῶν νόμων a barrier against, or a bulwark in defence of, the laws, Alcid. ap. Arist. Rh. 1406b11; ἐ. τῶν ἀνθρωπίνων παθῶν ἡ ποιητικὴ καθέστηκεν S.E. M. 1.298.

ἐπιτείχισμα, τό, das gegen Jem. errichtete Bollwerk, die Verschanzung, Thuc. 8.95 ; Xen. Hell. 5.1.2 ; κατασκευάζοντος ὑμῖν ἐπ. τὴν Εὔβοιαν Dem. 8.66, er machte Euböa zu einem Bollwerke gegen uns ; ἐπὶ τὴν Ἀττικήν 18.71 ; τῆς αὑτοῦ χώρας 4.5 ; κατά τινος Dion.Hal. 3.43 ; übertr., ἡ φιλοσοφία ἐπ. τῶν νόμων, Befestigung, Schutz der Gesetze, Alcidam. bei Arist. rhet. 3.3, der den Ausdruck tadelt.

ἐπιτείχισμα, ατος, τό, from ἐπιτειχίζω

• • • 1a fort placed on the enemyʼs frontier, Thuc., Xen., etc.; c. gen., ἐπιτειχίσματα τῆς αὐτοῦ χώρας fortresses which command his country, Dem.
    • 2metaph., ἐπ. πρός τι a barrier or obstacle to a thing, Dem.