ἐπίτονος
ἐπίτονος, on the stretch, strained; (noun) rope, backstay of a mast
ἐπίτον-ος, ον,
- on the stretch, strained, intense, D.S. 10.17; of sound, Philostr. VS 1.25.7.
- II ἐπίτονος (sc. ἱμάς), ὁ, a rope for stretching or tightening, back-stay of a mast (opp. πρότονος), ἐπʼ αὐτῷ [ἱστῷ] ἐπίτονος βέβλητο, βοὸς ῥινοῖο τετευχώς Od. 12.423 (a στίχος ἀκέφαλος).
- 2 ἐπίτονοι, οἱ, the great sinews of the shoulder and arm, Pl. Ti. 84e, Arist. HA 515b9 (sg.); νεύρων ἐπίτονοι Pl. Lg. 945c.
ἐπίτονος, ος, ον :
I tendu, intense, d’où fort, DS. Exc. 557 ; en parl. du son, Philstr. 537 ||
II Subst.
1 ὁ ἐπ. (s. e. ἱμάς) courroie d’antenne, opp. à πρότονος, Od. 12, 423 ||
2 (s. e. τένων) muscle extenseur, Plat. Tim. 84e ; Arstt. H.A. 3, 5, 4 ||
➳ [ε] long au commencement du vers, Od. l. c.
Étym. ἐπιτείνω.
ἐπίτονος, angespannt, angestrengt, φθέγμα Philostr.
Subst. ὁ ἐπίτονος,
1) sc. ἱμάς, das Tau, mit welchem die Segelstange oder Raa an den Mast gebunden wird, Od. 12.423, Schol. ὁ τῶν κεράτων δεσμὸς ὁ ἀνέλκων τὸ κέρας πρὸς τὸ ὕψος τοῦ ἱστοῦ. Auch Bettgurte, ἐπιτόνου, v.l. ἐπὶ τόνου, Ar. Lys. 922.
2) die Flechse, τοὺς ἐπιτόνους καὶ τὰ ξυνεχῆ νεῦρα Plat. Tim. 84e ; Legg. XII.945c ; vgl. Arist. H.A. 3.5.
Subst. ὁ ἐπίτονος,
1) sc. ἱμάς, das Tau, mit welchem die Segelstange oder Raa an den Mast gebunden wird, Od. 12.423, Schol. ὁ τῶν κεράτων δεσμὸς ὁ ἀνέλκων τὸ κέρας πρὸς τὸ ὕψος τοῦ ἱστοῦ. Auch Bettgurte, ἐπιτόνου, v.l. ἐπὶ τόνου, Ar. Lys. 922.
2) die Flechse, τοὺς ἐπιτόνους καὶ τὰ ξυνεχῆ νεῦρα Plat. Tim. 84e ; Legg. XII.945c ; vgl. Arist. H.A. 3.5.
ἐπίτονος
ὁ
[ἐπι- 7 + τον-, τείνω.]
The backstay of a mast (cf. πρότονοι) Od. 12.423.
ἐπίτονος (τείνω): back-stay of a mast, Od. 12.423†. (See cut, representing a Phoenician war-ship.)
ἐπίτονος, ον
ἐπιτείνω
- 1on the stretch, strained: —ἐπίτονος (sc. ἱμάς) , a rope for stretching or tightening, the back-stay of a mast (opp. to πρότονος) , Od.
- 2ἐπίτονοι, οἱ, the sinews of the shoulder and arm, Plat.