ἐπιμαρτυρία
ἐπιμαρτυρία, a witness, testimony
ἐπιμαρτῠρ-ία, ἡ,
- a calling to witness, ἐς ἐ. καταστῆναι Th. 2.74; τῶν θεῶν D.C. 59.11.
- II supporting by aspect, ἄστρων Man. 2.400 (pl.), cf. 3.314 (pl.), al.
ἐπιμαρτυρία, ας (ἡ) [ῠ]
1 action de prendre à témoin, Thc. 2, 74 ||
2 témoignage à l’appui, attestation, Man. 2, 400 ; 3, 5.
Étym. ἐπιμάρτυρος.
ἐπιμαρτυρία, ἡ, das zum Zeugen Aufrufen, θεῶν Thuc. 2.74, wie DC. 59.11 ; auch = ἐπιμαρτύρησις, Man. 2.400.
ἐπιμαρτυρία
from ἐπιμαρτῠρέω
ἐπιμαρτῠρία, ἡ,
- a witness, testimony, Thuc.