ἐπιμαρτύρομαι

ἐπιμαρτύρομαι [ῡ],

• call to witness, appeal to, in case of a treaty, θεούς X. Cyr. 8.5.25, An. 4.8.7, etc.; in case of history, Id. HG 3.4.4: abs., Plb. 24.11.8; also, call a person to appear as oneʼs witness, Ar. Nu. 495, V. 1437, etc.; folld. by ὅτι . ., call bystanders to witness that . ., D. 34.28.
• • • 2 call on earnestly, conjure, Hdt. 5.92.ηʹ, Th. 6.29.
    • 3 adduce as evidence, appeal to fact, ὅτι . . Pl. Phdr. 244b: c. acc. rei et inf., Plu. Luc. 35.
  • II = ἐπιμαρτυρέω I, PLille 3.8 (iii B.C.), etc.
  • • 2 = ἐπιμαρτυρέω II, Vett.Val. 292.10.

ἐπιμαρτύρομαι, ein Zeugnis abgeben, bezeugen ; τόδε ἄξιον ἐπιμαρτύρασθαι ὅτι Plat. Phaedr. 244b. – Gew. zu Zeugen anrufen, Zeugen herbeirufen, bes. θεούς, bei Abschließung von Verträgen, od. bei erlittenem Unrecht, Xen. Cyr. 8.5.25, Hell. 3.4.4 ; τὸν Δία Plat. Ep. VII.350b u. Folgde ; absol., Ar. Nub. 495 ; Pol. 25.9.8 ; DS. 16.21 ; – ἐπιμαρτυρόμεθα μὴ κατιστάναι τυραννίδας Her. 5.92.7 ; ἐπεμαρτύρετο μὴ ἀπόντος περὶ αὐτοῦ διαβολὰς ἀποδέχεσθαι, er beschwor sie, flehte sie an, Thuc. 6.29 ; vgl. Pol. 3.15.12. – Vor Zeugen aussagen, versichern, πολλοὺς παρίστανται ἐπιμαρτυρόμενοι ὅτι Dem. 34.28. S. ἐπιμαρτυρέω.

ἐπιμαρτύρομαι fut. -υροῦμαι

• Dep.
• • • 1to call to witness, appeal to, τοὺς θεούς Xen.:—also, to call a person as oneʼs witness, Lat. antestari, Ar.
    • 2to call on earnestly, to conjure, Lat. obtestari, Hdt.; ἐπιμ. τινα μὴ ποιεῖν τι to call on one not to do, Hdt.
    • 3to affirm or declare before witnesses that . ., Dem.