ἐπιμαστίδιος
ἐπιμαστίδιος, at the breast, not yet weaned
ἐπιμαστίδιος, ον, (μαστός)
- on or at the breast, not yet weaned, of infants, A. Th. 349 (lyr.), E. IT 231 (lyr.), Nic.Dam. 13J., Luc. Tox. 61; of birds, γόνος ὀρταλίχων S. Fr. 793 (anap.).
ἐπι·μαστίδιος, ος, ον [ῐδ] qui est à la mamelle, Eschl. Sept. 349 ; Soph. fr. 962 ; Eur. I.T. 231 ; Luc. Tox. 61.
Étym. ἐπί, μαστός.
ἐπιμαστίδιος, an der Brust liegend, saugend ; βληχαὶ τῶν ἐπιμαστιδίων, der Säuglinge, Aesch. Spt. 331 ; γόνος Soph. frg. 962 ; βρέφος Eur. I.T. 231 u. Sp., wie παιδίον Luc. Tox. 61 ; vgl. Mel. 117 (Plan. 134).
ἐπιμαστίδιος
μαστός
- at the breast, not yet weaned, Trag.