ἐπισταγμός
ἐπι-σταγμός, ὁ,
- = κόρυζα, Gal. 13.61, v.l. in Dsc. 3.20 (pl.).
ἐπισταγμός, οῦ (ὁ) action de dégoutter, instillation, Diosc. 3, 23.
Étym. ἐπιστάζω.
ἐπισταγμός, ὁ, das Darauftröpfeln, Diosc.