ἐπίσταξις
ἐπίσταξις, εως, ἡ, f.l. for στάξις in Hp. Prorrh. 1.148.
ἐπίσταξις, εως (ἡ) action de dégoutter, saignement de nez, Hpc. 80e.
Étym. ἐπιστάζω.
ἐπίσταξις, ἡ, das Darauftröpfeln ; wiederholtes Tröpfeln, bes. Nasenbluten, Hippocr.