ἔκφοβος
ἔκφοβος, affrighted
ἔκφοβ-ος, ον,
- affrighted, Arist. Phgn. 812b29, LXX De. 9.19, Ev.Marc. 9.6, Plu. Fab. 6.
asustado, aterrorizado, atemorizado
οἱ ἔκφοβοι γιγνόμενοι φρίσσουσιν
καὶ ἔ. εἰμι διὰ τὴν ὀργὴν καὶ τὸν θυμόν
(αἱ βόες) ἔκφοβοι καὶ περιαλγεῖς οὖσαι δρόμῳ
ἔκ·φοβος, ος, ον, épouvanté, Arstt. Physiogn. 6, 41 ; Plut. Fab. 6.
Étym. ἐκ, φόβος.
ἔκφοβος, voll Schrecken, erschreckt ; Arist. Physiogn. 6 ; Plut. Fab. 6 ; NT.
Strong 1630
affrighted, terrified: Mk 9:16, He 12:21.†
ἔκφοβος
ἔκ-φοβος, ον
- affrighted, NTest.