ἡνία

ἡνία (A), Dor. ἁνία, ίων, τά (v. sub fin.),

• reins, Il. 5.226, Od. 3.483, Hes. Sc. 95, Pi. P. 4.18, I. 1.15: rare exc. in Poets, ἐφʼ ἡνία,= ἐφʼ ἡνίαν (v. sq.), Ael. Tact. 19.12.
• • II sg., ἡνίον, τό, bit, Poll. 1.148. (I.-E. ṇsiyo-, cf. Skt. nāsyam ‘nose-rein’, Ir. éssi ‘reins’.)

ἡνία (B), Dor. ἁνία, ἡ, post-Hom., = foreg.,

• bridle, reins, in pl., Pi. P. 5.32, A. Pers. 193, etc.; πρὸς ἡνίας μάχεσθαι Id. Pr. 1010; εἰς τοὐπίσω ἑλκύσαι τὰς ἡ. Pl. Phdr. 254c: less freq. in sg., Ἥλιε . . ἐπισχὼν χρυσόνωτον ἡ. S. Aj. 847; ἡ. χαλᾶν E. Fr. 409: the sg. for one rein, ἔπειτα λύων ἡ. ἀριστεράν S. El. 743.
• • • 2 metaph., Ἔρως . . ἡνίας ηὔθυνε παλιντόνους Ar. Av. 1739; δυοῖν γυναικοῖν ἄνδρʼ ἕνʼ ἡνίας ἔχειν E. Andr. 178; ἐφεῖναι καὶ χαλάσαι τὰς ἡ. τοῖς λόγοις Pl. Prt. 338a; παραλαβοῦσαι τῆς πόλεως τὰς ἡ. Ar. Ec. 466; τούτῳ παραδώσω τῆς πυκνὸς τὰς ἡ. Id. Eq. 1109; γαστρὸς πᾶσαν ἡ. κρατεῖν Men. Mon. 81; τῷ δήμῳ τὰς ἡ. ἀνείς Plu. Per. 11; ἐνδιδόναι τοῖς βουλήμασι τὰς ἡ. D.H. 7.35; παρὰ τὴν ἡ. πράττειν Philostr. Im. 2.18; πρὸς ταῖς ἡ., of high officials, BCH 32.431 (Delos); ἐπὶ τῶν ἡ. LXX 1 Ma. 6.28.
    • 3 as a military term, ἐφʼ ἡνίαν wheeling to the left (the left being the bridle hand), Plb. 10.23.2, Ascl. Tact. 10.2, Polyaen. 4.3.21; [τὸν ἵππον] περισπάσας ἐφʼ ἡνίαν τῷ χαλινῷ Plu. Marc. 6; ἐξ ἡνίας, opp. ἐκ δόρατος, Plb. 11.23.6.
  • II any leather thong, esp. sandal-thong, ἡνίαι Λακωνικαί Ar. Ec. 508.

ἡνία ², ἡ, bei Hom. immer, wie Hes. Sc. 95 u. sp. Ep., auch Pind. P. 4.18, I. 1.15, im plur. τὰ ἡνία, Zügel ; sowohl bei Reit-, als bei Wagenpferden ; ἡνία λάζετο χερσί Od. 3.483 ; Νέστορα δʼ ἐκ χειρῶν φύγον ἡνία Il. 8.137 ; τεῖναν ἡνία σιγαλόεντα 5.266 ; vom Zaum oder Gebiß, χαλινός, unterschieden, 19.394 ; περιλαβὼν ταῖς ἡνίαις τὸν χαλινόν Plut. Alex. 6 ; ἀκηράτοις ἁνίαις Pind. P. 5.45 ; ἐν ἡνίαισιν εἶχεν εὔαρκτον στόμα Aesch. Pers. 189 ; πρὸς ἡνίας μάχῃ, gegen den Zügel kämpfen, in den Zügel beißen, Prom. 1012 ; ἐπίσχων χρυσόνωτον ἡνίαν Soph. Aj. 834 ; ἡνίας χεροῖν ἔσεισαν El. 702 ; λύων ἡνίαν ἀριστεράν 733 ; μάρπτει χερσὶν ἡνίας Eur. Hipp. 1188 ; übertr., δυοῖν γυναικοῖν ἄνδρʼ ἕνʼ ἔχειν ἡνίας Andr. 178 ; Ar. sagt auch ἡνίαι πόλεως, τῆς Πυκνός, Eccl. 466, Eq. 1105 ; Plat. öfter im plur., ἡνίας εἰς τοὐπίσω ἑλκύσαι Phaedr. 254c, ἐφεῖναι καὶ χαλάσαι τὰς ἡνίας τοῖς λόγοις, die Zügel anlegen, anziehen u. nachlassen, Prot. 338a, καὶ χαλινός Rep. X.601c ; Folgde oft übertr. für Lenkung, Regierung, Gewalt, τῷ δήμῳ τὰς ἡνίας ἀνείς Plut. Pericl. 11, ihm den Zügel schießen lassend ; ἐνεδίδου τοῖς βουλήμασι τὰς ἡνίας Dion.Hal. 7.35 ; παρʼ ἡνίαν ποιεῖν, ungehorsam, unfolgsam sein, Philostr. Imagg. 2.18 ; – ἀφʼ ἡνίας u. ἐφʼ ἡνίαν, von der Rechten nach der Linken, Polyaen. 4.3.21 ; vgl. Plut. Harc. 6.
Allgemeiner, lederner Riemen, Schuhriemen, χάλα συνάπτους ἡνίας Λακωνικάς Ar. Eccl. 508, Schol. τὰς συναπτούσας καὶ δεσμούσας τὸ ὑποδήματα.

ἡνία

τά.

The reins used in driving a chariot Il. 3.261, Il. 5.226, 262, 365, Il. 8.121, Il. 16.404, Il. 17.619, Il. 23.337, etc.: Od. 3.483, Od. 6.81.

For Pindar, see also: ἁνία

ἡνία , pl.: reins; often adorned with gold or ivory, σῑγαλόεντα, Il. 5.226.

ἡνία

• reins, Hom., Hes., Pind.

ἡνία ἡ,

• • • 1the bridle (in riding), the reins (in driving), like the Homeric ἡνία, τά) mostly in pl., Pind., etc.; πρὸς ἡνίας μάχεσθαι Aesch.; in sg., ἐπισχὼν ἡνίαν Soph.
    • 2metaph., χαλάσαι τὰς ἡνίας τοῖς λόγοις to give oneʼs words free reins, Plat.; τῆς Πυκνὸς τὰς ἡνίας παραδοῦναί τινι Plat.
    • 3as a military term, ἐφʼ ἡνίαν to the left, Plut.