ὕβρισμα
ὕβρισμα, a wanton
ὕβρ-ισμα, ατος, τό,
- wanton or insolent act, outrage, Hdt. 7.160, E. Ba. 516 (both pl.), etc.; ὕβρισμα . . ἐς τούτους εἶχε ἐκ τῶν Σαμίων γενόμενον Hdt. 3.48; τόδʼ ὕ. ἐς ἡμᾶς ἠξίωσεν ὑβρίσαι E. Heracl. 18, cf. X. Ath. 3.5; τὰ τούτων ὑ. εἰς ἐμέ D. 21.80.
- II object of insolence, ὕβρισμα θέσθαι τινά, = ὑβρίζειν, E. Or. 1038.
- III abstract for concrete, τετρασκελὲς ὕ., = τετρ. ὑβρισταί, of the Centaurs, Id. HF 181.
ὕβρισμα, ατος (τὸ)
1 outrage, mauvais traitement, violence, Hdt. 3, 48 ; 7, 160 ; Eur. Her. 18 ; Xén. Ath. 3, 5, etc. ; τετρασκελὲς ὕβρ. Eur. H.f. 181, litt. « les êtres violents à quatre jambes », c. à d. les Centaures ||
2 objet d’outrage ou de violence, Eur. Or. 1038.
Étym. ὑβρίζω.
ὕβρισμα, τό,
1) übermütige, mutwillige Handlung, verübte Freveltat ; τόδʼ ὕβρισμʼ ἐς ἡμᾶς ἠξίωσεν ὑβρίσαι, Eur. Heracl. 18 ; Her. 3.48, 7.160 ; Mißhandlung, Beschimpfung, Beleidigung, Plat. Ep. III.319b ; Xen. Ath. 3.5.
2) der Gegenstand der Mißhandlung, des Frevels, Eur. Or. 1038, ὕβρισμα θέμενος τὸν Ἀγαμέμνονος γόνον.
1) übermütige, mutwillige Handlung, verübte Freveltat ; τόδʼ ὕβρισμʼ ἐς ἡμᾶς ἠξίωσεν ὑβρίσαι, Eur. Heracl. 18 ; Her. 3.48, 7.160 ; Mißhandlung, Beschimpfung, Beleidigung, Plat. Ep. III.319b ; Xen. Ath. 3.5.
2) der Gegenstand der Mißhandlung, des Frevels, Eur. Or. 1038, ὕβρισμα θέμενος τὸν Ἀγαμέμνονος γόνον.
ὕβρισμα, ατος, τό,
ὑβρίζω
- Ia wanton or insolent act, an outrage, Hdt., Eur., etc.; τόδʼ ὕβρισμʼ ἐς ἡμᾶς ἠξίωσεν ὑβρίσαι Eur., Xen.; τὰ τούτων ὑβρίσματα εἰς ἐμέ Dem.
- IIan object of insolence, ὕβρισμα θέσθαι τινά ὑβρίζειν, Eur.
- III= ὑβριστής, Eur.