ὡμολογημένως
ὡμολογημένως, confessedly, without contradiction
ὡμολογημένως, Adv. part. pf. Pass. of ὁμολογέω,
- confessedly, without contradiction, D.S. 15.10, Poll. 6.208, Phalar. Ep. 119.3; cf. ὁμολογουμένως.
ὡμολογημένως, adv. d’un aveu unanime, d’un commun accord, DS. 15, 10.
Étym. part. pf. pass. d’ὁμολογέω.
ὡμολογημένως, adv. part. perf. pass. von ὁμολογέω, zugestanden, verabredetermaßen, ohne Widerrede, Sp.