βδέω
βδέω, to break wind
βδέω, poet. aor. βδέσα AP 11.242 (Nicarch.); later ἔβδευσα Hierocl. Facet. 233, al.:—
- break wind, Ar. Pl. 693, Pax 151, etc.: c. acc. cogn., οὐ λιβανωτὸν βδέω Id. Pl. 703:—Med. or Pass., Id. Eq. 900.
- 2 of the cockroach, σίλφης κατοικιδίου τῆς βδεούσης τὸ στέαρ Archig. ap. Aët. 8.35, cf. Gal. 12.861. (Onomatopoeic word: root bzd, cf. Czech bzditi, Slov. pezdēti, Lat. pēdo.)
1 ventosear, peer
βδέοντες ἀλλήλους ἀποκτείνειαν οἱ δικασταί
• c. ac.
οὐ λιβανωτὸν βδέω
• en v. med. mismo sent.
οὐ ... ὑμεῖς βδεόμενοι ... 'γένεσθε πυρροί;
2 exhalar mal olor
σίλφης κατοικιδίου τῆς βδεούσης
•Quizá construido sobre un tema βδεσ- a partir de la r. *pezd-, *p°zd- de origen onomat., rel. c. lat. pēdō, rus. bzdity, lituan. bezdù.
βδέω (v. ci-dessous)
1 lâcher un vent, Ar. Pax 151, Pl. 693, etc. ; avec un acc. Ar. Pl. 705 ||
2 p. suite, avoir une mauvaise odeur, puer, en parl. de plantes, Gal. Aét. ||
Moy. s’empester mutuellement, Ar. Eq. 900 ||
➳ Act. prés. 1 sg. βδέω, non contracte, Ar. Pl. 705 ; 2 sg. βδεῖς, Anth. 11, 415 ; impér. 2 pl. βδεῖτε, Ar. Pax 151 ; part. non contr. βδέων, Ar. Eq. 898 ; Hiérocl. Facet. 237 Eberhard ; fém. βδέουσα, Ar. Pl. 693. Ao. 1 sg. ἔβδευσα (dout.) Hiérocl. Facet. 233, 240, 241 Eberhard ; 3 sg. sans augm. βδέσε, Anth. 11, 242. Pass. part. prés. non contr. βδεόμενος, Ar. Eq. 900.
βδέω, fiesten, einen Wind lassen, Ar. öfter, obwohl Möris βδύλλω für attisch erkl., δριμύτερον γαλῆς, μηδὲν ἧττον γαλῆς, Plut. 693, Ach. 244 ; λιβανωτόν Plut. 703 ; pass., Eq. 900 ; vgl. Antip.Thess. 8 (XI.415); von stinkenden Tieren, Galen.
βδέω
- to break wind, Ar.