διαβυνέω
διαβυνέω, to thrust through so as to stop up
δια-βυνέω, δια-βύνω, v. διαβύω.
δια·βυνέω-ῶ [ῡ] seul. moy. (prés. ind. 3 pl. -έονται) c. διαβύω, Hdt. 4, 71.
διαβυνέω, [ῡ], = διαβύνω, im med., διαβυνέονται διὰ τῆς ἀριστερῆς ὀϊστούς Her. 4.71, sie bohren sich durch die Linke.
διαβυνέω
-βύνω
only in pres.
- to thrust through so as to stop up:— Mid., διαβυνέονται ὀϊστοὺς διὰ τῆς ἀριστερῆς they pass arrows through their left hand, Hdt.:—Pass., πηδάλιον διὰ τῆς τρόπιος διαβύνεται is passed through the keel, Hdt.