διάβρωσις
διάβρωσις, eating through
διά-βρωσις, εως, ἡ,
- eating through, τινός Plu. Sollert. 2.967f (pl.); chewing, Dsc. 5.74.
- II Medic., erosion of the coats of a vessel, Aret. SA 2.2, SD 2.9 (pl.), J. BJ 7.11.4, Gal. 8.262; of the tissues generally, ib. 81; also βλεφάρων Dsc. 1.105 (pl.).
1 masticación
εἰ δὲ καδμείη εἴη, ἀνέχεσθαι τῆς διαβρώσεως
αἵ τε τῶν δυσφόρων ... διαβρώσεις καὶ διαιρέσεις
el modo en que (las hormigas) mastican y despedazan los alimentos difíciles de transportar
2 medic. ulceración
τῶν ἐντέρων
βλεφάρων
τῶν ὑμ[έ]νων ἐπ[ὶ σταφ]υλώματος
ἀπὸ ῥήξιος ἀγγείου, ἢ διαβρώσιος, ἢ ἀραιώσιος ἀνάγεται
• corrosión
ἡ ὑπὸ δριμέος χυμοῦ δ.
διάβρωσις, εως (ἡ) érosion, ulcération, Plut. M. 1087e ; Jos. B.J. 7, 11, 4 ; Diosc. 1, 137 ; Arét. 62a ; Gal. 7, 466.
Étym. v. le préc.
διάβρωσις, ἡ, das Durchfressen, Medic.