διαγανακτέω
διαγανακτέω, to be full of indignation
Could not find διαγανακτήσας in Logeion dictionaries.
διαγανακτήσας aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of διαγανακτέω
- to be full of indignation, Lys. Oxy. 1606.84, D. 27.63, Plu. Adul. 2.74b, D.S. 14.1; πρός τι J. BJ 4.4.4.
- II Medic., to be severely affected, Antyll. ap. Orib. 44.8.1; to be irritated, Sor. 1.81, 118.
1 indignarse fuertemente, mostrar gran indignación
πῶς οὐκ ἄξιον διαγανακτεῖν;
ψόγου τυγχάνοντες διαγανακτοῦσι
πρὸς ἀπόθεσιν τῶν ὅπλων
πρὸς ταῦτα
διαγανακτῶν πρὸς Αἰγεάτην
indignado contra Egeata
2 medic. estar seriamente dañado
ὥστε ἢ διαφθαρῆναι μέρος τι αὐτοῦ (ὑμένος) ἢ διαγανακτῆσαι καὶ συμπαθῆσαι
• irritarse
περιθλώμενα γὰρ τὰ οὖλα διαγανακτεῖ
- to be full of indignation, Dem.